Superbrothers: Sword & Sworcery mag je niet missen, of je 'm speelt of niet

Vorig artikel Volgend artikel

Terwijl de grote softwarereleases en de nieuw op de markt gebrachte 3DS iedereen om de oren vlogen stond Twitter de week van 25 maart in vuur en vlam om iets heel anders: Superbrothers: Sword & Sworcery EP. Dit bijna uit het niets verschenen iOS kunstwerkje had een ijzeren greep op iedereen met een iPad en een professionele interesse in games. Niet gek ook, want het drukt op alle plezierpunten die een gameliefhebber in zich heeft: innovatief gebruik van het platform waar het voor gemaakt is, ongekende sfeer en bijpassende gameplay en -heel slim- een ingebouwde social media-component die ervoor zorgt dat je voortgang direct de ether in kunt gooien. En zo gebeurde.

Superbrothers: Sword & Sworcery mag je niet missen, of je 'm speelt of niet

Swords & Sworcery (S&S vanaf nu) doet op het eerste gezicht denken aan een offshoot van de oude Lucasarts-adventures van vroeger: je klikt ergens op het scherm en zo mogelijk loopt je karakter daarheen. Je kunt ook bepaalde elementen in de gamewereld aanklikken en als daar iets mee te doen is zal dat gebeuren, of anders zul je in elk geval weten wat het is. Ongeveer. Zo loop je door de sferische bosrijke omgeving en ontdek je het doel van de protagonist (hoe minder daarover nu gezegd, hoe beter). Soms moet er gevochten worden, wat je doet door je iPad (of Phone, nu dat de game voor alle iOS platforms te krijgen is) te kantelen. Zo loop je al klikkend door de game heen, waarbij vooral opvalt hoe goed er is nagedacht over elk detail.

The Good
Want ja, er is veel om van te houden in S&S, allereerst de stijl die door het terughoudende palet en de minimalistische stijl van de omgeving en karakters direct in het oog springt. Het net-niet-pixel-stijltje is prachtig als je het kunt waarderen. Maar het kan niet op tegen de muziek, die met kop en schouders uitsteekt boven de 80% van de releases die ik in de laatste paar jaar heb gehoord. Niet voor niets maant het spel je een koptelefoon op te doen voordat je gaat spelen. Door de begeleiding tot een minimum te beperken hebben de momenten waarop de muziek inkickt extra effect en dan komt de kwaliteit goed naar boven.

De game is zich verder ook heel goed bewust van den modernen mensch en zijn levensstijl: de game is opgedeeld in episodes en vóór die beginnen krijg je ook even te horen hoe lang je daar ongeveer mee bezig zult zijn, zodat je weet of het zinvol is om te gaan spelen. Ook is elke beschrijving van elk item in de game en elke uitspraak van elk karakter (inclusief de verteller) te tweeten, zodat je op cryptische wijze kunt delen hoe ver je zit in S&S. Het zijn kleine dingen, maar ze laten zien dat de ontwikkelaars bezig zijn met het platform en hoe de gebruikers daarvan het gebruiken. Het scheiden van gevechten en exploratie door het fysiek draaien van het apparaat, het kunnen gebruiken van de zoom-functionaliteit die je in andere iPad-apps ook zonder na te denken gebruikt, al die dingen laten dat zien.

Maar verder is S&S natuurlijk ook gewoon een exploratieve puzzelgame, waarin je enerzijds kunt leunen op de skills die je als speler hebt opgebouwd in andere games, maar waarin het ook belangrijk is om de impliciete hints van de andere karakters in de wereld op te pikken en om te zetten in één van de paar acties die je kunt doen als speler. Die beperking maakt het juist makkelijker om bepaalde plekken waar je niet verder komt los te laten en op zoek te gaan naar de plekken waar wel oplossingen zijn. Of niet, want de druk is er nooit vanuit de game om 'verder' te komen, gewoon rondlopen en genieten van de feëerieke omgevingen is ook een prima optie. De details zijn wat S&S zo speciaal maakt, ook al is het geheel niet eens zo wereldschokkend als je er eenmaal klaar mee bent.

Screen shot 2011-04-06 at 00.56.12

The Bad
Het is best lastig om kritiek te hebben op een game die over elk element zo hard na heeft gedacht als deze. Één ding is dat de stijl zo ver is doorgetrokken dat een aantal zaken (zoals een scherm met hoe de besturing van de verschillende elementen ook alweer werkt) er niet zijn of in zo'n vorm zijn gegoten dat het voor de speler die er niet helemaal (meer) bij is al snel noopt tot afhaken. Inderdaad, dit is een game die vooral een ode aan de verwarring en ontdekking lijkt te zijn, dus dan mag je verwachten dat je niet aan het handje geleid wordt, maar het lijkt nu al zo voor mensen die heel erg van games houden bedoeld en dat maak je zo nog erger.

Daarnaast is het moelijk om het idee los te laten dat de game zo goed weet dat het iets speciaals is dat het vervelend wordt. Als een mooie dame die precies weet dat ze maar met de vingers hoeft te knippen om alles gedaan te krijgen is dat af en toe vervelend om iets mee te moeten doen. Er wordt zo vaak terug gerefereerd en er worden zoveel clevere opmerkingen door de verteller en andere karakters gedaan dat enige magie die uit kan gaan van de sfeer verstoord kan worden door het constant breken van de vierde dimensie.

The Ugly
Sommige mensen trekken een raar gezicht bij het zien van de zwaar gestileerde, bijna 8-bit grafische stijl van Sword & Sworcery. Die begrijpen vaak niet waarom de stijl juist heel speciaal is maar het brengt wel een punt naar boven: het is uiteindelijk een smaakkwestie, maar je zou kunnen zeggen dat de ontwikkelaars zich er 'makkelijk' vanaf hebben gemaakt door deze stijl te gebruiken. Was de game niet veel mooier geweest met zo mooi mogelijke achtergronden en karakters? Je hoeft maar te kijken naar games als Outland of Limbo om te zien hoe mooi 2D kan zijn met een goede resolutie en een artdirector die weet wat 'ie doet. Ja, het is een stilistische keuze en ik kan er volledig achter staan, maar denk je bij het zien van die andere games niet stiekem ook aan hoe mooi Sword & Sworcery had kunnen zijn?

Screen shot 2011-04-06 at 00.57.54

Conclusie
Je kunt niet anders zeggen dan dat dit één van de belangrijkste games voor het iOS platform is van dit jaar. Het bewijst hoeveel je met Apple's manier van interactie kunt doen als je er echt voor gaat zitten. Dat het daarnaast ook nog eens een knap gestileerde en oorstrelende triomf der sfeer is helpt daar alleen maar aan mee, want ook zonder deze elementen was Sword en Sworcery nog een goede game. Maar nu is het een geweldige game en iedereen met enige vorm van interesse in waar het heen kan gaan met gaming op de iPad is het zichzelf verschuldigd dit te gaan spelen.

Superbrothers: Sword & Sworcery EP, ontwikkeld en uitgegeven door Capybara Games voor het iOS platform op 24 maart 2011

Meer content

Patrick Smeets

Game-enthousiast, tech blogger en presentator. Was ooit rockster. Local celebrity in Limburg maar ziet graag veel van de wereld. Er zijn niet genoeg kattenGIFjes...

Reageren is uitgeschakeld omdat er geen cookies opgeslagen worden.

Cookies toestaan Meer informatie over cookies