gaming Dat de Playstation Vita het misschien wel eens zwaar zou kunnen krijgen loopt als een rode draad door alle verslaggeving over het apparaat heen. De concurrentie van de steeds completer wordende telefoons en tablets, de hoge prijzen voor de speciaal voor de Vita gemaakte games en de vraag of mensen nog wel zitten te wachten op een apart game-apparaat dat ze in hun zak kunnen steken: het zijn allemaal punten die steeds weer genoemd worden. De launchparty afgelopen dinsdag in Utrecht maakte nog maar eens duidelijk dat zowel pers als retail moeite hebben om groot enthousiasme aan de dag te leggen voor de speciale features van Sony's nieuwe handheld. Althans, als ik het het matige tot niet-bestaande applaus bij de presentatie als graadmeter mag nemen. Crossplay was echter één van de weinige zaken die de handjes nog op elkaar kreeg. Terecht, want als één ding de Vita gaat redden dan is het Crossplay wel.

Wat Crossplay betekent is dat je sommige games of DLC voor games maar één keer hoeft te kopen om ze zowel op de PS3 als op de Vita te kunnen spelen. In eerste instantie gaat het nog om weinig heel spannends: Sony games Motorstorm RC, Hustle Kings en Top Darts zijn de voorhoede en qua DLC is tot nu toe alles voor Ultimate Marvel VS. Capcom 3 en Wipeout uitwisselbaar. In het laatste geval is het zelfs zo dat als je WipeOut HD voor de PS3 al hebt, die straks als DLC voor de Vita-versie zal uitkomen en je die dus gratis kunt spelen. lees meer

gaming Indiegame Phone Story is heel mooi parodie en aanklacht tegelijkertijd. Gemaakt om gebruikers van smartphones te confronteren met hun consumentengedrag en de effecten die daaruit voortvloeien laat het zeer gestileerd zien wat er allemaal komt kijken bij het produceren en verkopen van een moderne smartphone. En dat daar kinderarbeid, milieuverontreiniging en zichzelf vermoordende slaven werkers bij komen kijken zal voor weinig mensen een verrassing zijn. De game is geproduceerd in Italië door serious gamecollectief Molleindustria, die eerder ook al Run, Jesus, Run, Operation Pedopriest en Faith Fighter maakten. Geen vreemden dus als het gaat om games die stof doen opwaaien.

De ironie van dit verhaal is echter dat Apple, die zo goed als bij naam (het logo van de fictieve telefoon is een peer) genoemd worden, de protestgame na een paar uur uit de App Store heeft verwijderd. Het zal de verspreiding niet tegenhouden (Android Market heeft de game gewoon laten staan), al gaf Molleindustria's spiritueel leider Paolo Pedercini in een interview met Gamasutra wel aan dat ze liever hadden gezien dat de game niet was geschrapt: "I'm very familiar with the App Store policy, and the game is designed to be compliant with it. If you check the guidelines, Phone Story doesn't really violate any rule except for the generic 'excessively objectionable and crude content' and maybe the 'depiction of abuse of children'. Yes, there's dark humor and violence but it's cartoonish and stylized - way more mellow than a lot of other games on the App Store."

Het verontrustende effect zou er namelijk in moeten zitten dat je een game speelt over een heikel onderwerp, moeilijk te rechtvaardigen gadget-fetisjisme op het apparaat zelf. En als dat niet kan gaat de impact toch lichtelijk verloren. Het is jammer dat Apple als bedrijf de boodschap van Phone Story nog eens onderstreept door de game op twijfelachtige gronden te verbieden. lees meer

gaming Je kunt het zien als het begin van het einde: EA Sports lanceerde afgelopen week Season Ticket, een jaarlijks abonnement voor de grote EA Sports franchises FIFA, Madden, NHL en Tiger Woods' PGA Tour. Voor €25 kunnen Xbox 360-sportfans (de PS3 volgt later) binnenkort een speciale behandeling krijgen van EA. Ze mogen voor dat geld al de games eerder spelen dan anderen, krijgen exclusieve content via het web om hun games mee te personaliseren en krijgen daarnaast 20% korting op alle downloadable content. 

"Season Ticket is speciaal voor onze echte fans", aldus EA sports-hoofdman Peter Moore. "Door het aanbieden van exclusieve digitale aanvullingen kunnen fans meer tijd besteden aan hun favoriete sportgames." lees meer

gaming Ik weet niet meer wat ik moet doen. Een grote leegte heeft zich meester gemaakt van mijn gameleven, waarmee ik niet doel op de zomer en het gebrek aan nieuwe games daarin. De leegte in me was maar gevuld door één game, die ik afgelopen maandag, samen met mijn beste vriend, heb afgesloten. Het was het einde van een ervaring die we samen, apart, hebben doorlopen en die de meest tekenende is van alle games die ik heb gespeeld in de laatste vijf, misschien wel tien jaar. Ik heb 200 levels en anderhalf jaar moeten wachten voordat ik mijn vriend heb kunnen ontmoeten, zodat we die cruciale laatste vijf minuten co-op hebben kunnen spelen en we elkaar de helpende hand konden toesteken om het af te sluiten.

Die game, voor wie het beeld van de Tower Knight niets zegt, was Demon's Souls. Niet dat ik nu zonodig wil zeggen dat iedereen die game moet gaan spelen (al zou je het wel een kans moeten geven) maar ik wil toch even stilstaan bij het effect dat deze game op me hebt gehad. Vanaf de eerste keer dat ik het speelde was ik al verknocht aan het spel, maar dat is gaandeweg gemuteerd naar een bijna obsessieve manier van bezig zijn ermee. En als je iemand hebt om dat mee te delen wordt het effect alleen maar versterkt. Want mijn vriend en ik, verbonden als we zijn door allerlei andere gebeurtenissen en vriendschapsbanden, kwamen er altijd op terug in de laatste 18 maanden. lees meer