Keert de wereld zich tegen technologie?

Er wordt vaak gesproken over een AI-bubbel die zou gaan barsten, maar misschien is het wel veel groter dan dat. Staan we niet op het punt dat er een techbubbel barst? Terwijl in China als je dit artikel hebt gelezen waarschijnlijk alweer 50 robots van de band zijn gekomen, en we AI proberen te bestrijden door brandbrieven en rechtszaken, lijkt een steeds grotere groep  mensen technologie zat te zijn. 

Jongeren dansen eigenlijk niet meer. Ze dansen niet omdat ze niet willen, ze dansen omdat ze niet voor gek willen worden gezet. Wat je doet, verschijnt immers al snel online. Het zou zelfs de reden zijn dat jongeren wat later met seks beginnen: vroeger praatte iedereen over elkaar, maar tegenwoordig laat iedereen alles van elkaar zien.

Sociale media heten wel sociale media, maar eigenlijk zijn het soms ook heel anti-sociale media. Het zorgt ervoor dat mensen elkaar niet echt meer durven aan te spreken bij uitgaan, bang om een blauwtje te lopen dat online eindigt. Het is ook om die reden dat er zo heftig wordt gereageerd op slimme brillen, die nu ook steeds vaker worden verboden: mensen willen niet gefilmd worden.

Toch gaat het verder dan alleen dat filmen. We zijn ook moe wat technologie allemaal nog meer bepaalt, zoals algoritmes. Als Netflix een leuke nieuwe serie aanraadt op basis van wat je al hebt gezien, dan is het leuk, maar als een algoritme steeds foto's oprakelt van jou en je ex als leuke herinnering, of als het bepaalt dat de posts van Kim Kardashian belangrijker zijn en eerder moeten worden gezien dan die van je goede vriendin Kim Visser, dan zit je er toch een stuk minder op te wachten.

De laatste tijd lijkt het, mede door AI-chatbots die zomaar bedrijven en overheden proberen te hacken en eienlijk veel te ver gaan, steeds duidelijker te worden dat we ons techgebruik niet meer onder controle hebben. En als zelfs hooggeplaatsten die ooit hebben bedacht bij die bedrijven te gaan werken zeggen dat het een gevaar wordt, wanneer starten we dan met luisteren en stoppen we dan met zoveel tech?

Misschien is dat tijdperk nu aangebroken, al blijf het voor veel mensen waarschijnlijk toch een soort noodzaak hebben. We zijn nu zo gewend om onze levens op een bepaalde manier te delen: dat willen we waarschijnlijk niet inleveren. Dat neppe online leven heeft wel wat, maar betekent ook dat je je data aan big tech weggeeft, dat niet altijd het beste met die data voor heeft. 

Waarschijnlijk zijn er al een paar generaties die moeilijk te redden zijn, maar het lijkt erop dat tieners van nu al een stuk minder interesse hebben in die telefoon. Menig jongere heeft niet eens een internetabonnement op zijn toestel, terwijl anderen bijvoorbeeld nooit datingapps gebruiken. Zij willen liever dat het echt is, en dat het ook in dat moment blijft en niet online verschijnt. 

Met AI die te gevaarlijk is, algoritmes die te bepalend zijn, slimme brillen die mensen problemen geven en een algehele hang naar meer echtheid, is het de vraag of de dagen van dit techtijdperk geteld zijn. Natuurlijk, tech blijft altijd wel, maar sinds algoritmes en intelligentie de scepter zijn gaan zwaaien, is het er misschien niet beter op geworden.

Het kan er wel beter op worden, maar daarvoor zijn verregaande maatregelen nodig: maatregelen waarom steeds wordt geroepen in brandbrieven, maar niemand zich echt aan lijkt te durven branden. Het wordt afwachten of er eerst ergere dingen moeten gebeuren voor het echt aan banden wordt gelegd, of dat mensen er uiteindelijk toch zelf steeds minder aandacht aan zullen schenken. Of die derde optie: dat tech het uiteindelijk toch wint. Het gekke is: voor geen van deze opties lijken we nog echt klaar te zijn.