Huawei Watch D3 review: de eerste smartwatch die je bloeddruk écht meet

Eind september 2022 kocht ik in de Apple Store in Barcelona de toen net verschenen Apple Watch Ultra. Een volledig impulsieve aankoop was het niet, al moet ik toegeven dat Apple een bijzonder talent heeft om je verstand tijdelijk uit te schakelen zodra je een van hun winkels binnenloopt. Je gaat even kijken en staat een halfuur later buiten met een doosje waarvan je thuis liever niet meer opzoekt wat het heeft gekost.

Mijn belangrijkste reden om de Ultra te kopen had weinig te maken met de diepzeeduiken en bergexpedities waarvoor Apple dit horloge zo graag aanprijst. Ik wilde een horloge waarmee ik een hartfilmpje kon maken en dat mogelijke hartritmestoornissen kon herkennen. Wie daar regelmatig mee te maken heeft, begrijpt dat zo'n functie ineens een stuk belangrijker wordt dan de kleur van het bandje.

Vier jaar later draag ik de Ultra nog steeds en heeft hij zich bewezen als een bijzonder veelzijdig horloge. Maar de gezondheidstechnologie gaat inmiddels zo hard dat ik toch nieuwsgierig werd toen Huawei met de Watch D3 op de markt kwam, een smartwatch die een stap zet waar Apple zich voorlopig niet aan waagt, het daadwerkelijk meten van je bloeddruk. En dat is toch wel iets bijzonders.

Op het eerste gezicht is de Huawei Watch D3 gewoon een moderne smartwatch. Fraai vormgegeven, een groot en helder scherm, en vooral opvallend licht. Wie mijn Apple Watch Ultra gewend is, voelt meteen het verschil: de Huawei is een stuk minder aanwezig om je pols. Tot je het bandje wat beter bekijkt, want aan de binnenkant zit een extra laag waarin Huawei een piepklein opblaasbaar manchet heeft verwerkt, samen met een pompje en een druksensor.

Start je een bloeddrukmeting, dan voel je het bandje langzaam strakker worden. Je pols wordt even samengeknepen en kort daarna verschijnen je boven- en onderdruk op het scherm. Precies hetzelfde meetprincipe als bij een gewone elektronische bloeddrukmeter, alleen op een heel andere plek en in een veel kleiner apparaat. Een knap staaltje techniek, en Huawei heeft de functie bovendien laten certificeren onder de Europese regelgeving voor medische hulpmiddelen. Dat betekent dat hij aan de eisen moet voldoen, al is het geen garantie dat elke meting onder alle omstandigheden klopt.

Zo'n meter om je pols is namelijk gevoeliger voor de positie van je arm. Voor een betrouwbare waarde moet je rustig zitten, je arm ondersteunen en het horloge op harthoogte houden, en moet het bandje goed passen. Wie even tijdens het lopen zijn bloeddruk checkt, krijgt een getal waar hij weinig aan heeft. En dat extra bandje heeft nog een nadeel: het voelt wat dikker en stugger, waardoor het draagcomfort net iets minder is dan je bij dit lage gewicht zou verwachten. Geen reden om het horloge af te doen, maar helemaal vergeten dat je hem draagt, doe je ook niet.

Dat is misschien wel de interessantste vraag bij dit horloge. Voor de meeste gezonde mensen is er weinig reden om voortdurend hun bloeddruk te controleren, en wie geen medische aanleiding heeft, hoeft er ook geen nieuwe hobby van te maken. Maar voor mensen met een verhoogde bloeddruk, bepaalde hartproblemen of een andere reden om hun waarden te volgen, kan zo'n horloge wel degelijk handig zijn. Geen losse meter meer tevoorschijn halen, gewoon op verschillende momenten van de dag even meten.

En daar zit meteen een aardig psychologisch effect. Want zodra je iets makkelijk kunt meten, ga je het vaker doen. Dat kennen we inmiddels van onze stappen, onze hartslag, onze slaapkwaliteit en het aantal calorieën dat we volgens ons horloge zouden hebben verbrand. Een bloeddrukmeter om je pols maakt die verleiding alleen maar groter. Even kijken hoe hoog hij is na een stevige wandeling. Of na een drukke werkdag. Of na een discussie waarvan je achteraf denkt dat je beter gewoon je mond had kunnen houden.

Alleen zijn dat niet bepaald geschikte momenten om je bloeddruk medisch te beoordelen. Een waarde na inspanning of stress kan compleet anders zijn dan een meting in rust, en voor het echt volgen van je bloeddruk heb je metingen onder vergelijkbare omstandigheden nodig. Daar loopt de grens tussen nieuwsgierigheid en medische informatie. Een hoge uitslag betekent niet meteen dat je hoge bloeddruk hebt, en een keurige uitslag is evenmin bewijs dat alles in orde is. Wie zijn bloeddruk om medische redenen moet volgen, kan daarom het beste met zijn arts afspreken wanneer en hoe vaak er gemeten wordt, en bij welke waarden er reden is om aan de bel te trekken. De Huawei verzamelt al die gegevens netjes, maar wat die cijfers voor jouw gezondheid betekenen, vertelt hij je niet.

Huawei heeft ook een functie ingebouwd waarmee het horloge 24 uur lang automatisch je bloeddruk meet, op ingestelde momenten, ook tijdens je slaap. Medisch gezien is dat interessant, want je bloeddruk verandert gedurende een etmaal en daalt bij veel mensen 's nachts. Juist in dat dag- en nachtpatroon kan een arts aanwijzingen vinden die bij losse metingen overdag verborgen blijven.

Maar eerlijk? Voor mij gaat dat een stap te ver. Ik vind het prima om overdag af en toe te meten, maar een horlogebandje dat zich midden in de nacht uit zichzelf opblaast, hoeft van mij echt niet, hoe weinig je er ook van merkt. Er zijn grenzen aan wat ik allemaal wil meten terwijl ik lig te slapen. Voor iemand bij wie een arts een 24-uursonderzoek nodig vindt, ligt dat natuurlijk anders, al blijft het verschil tussen 'een dag lang metingen verzamelen' en 'een medisch onderzoek volgens protocol' belangrijk. Of de D3 een traditionele 24-uursmeter kan vervangen, is aan de behandelaar, niet aan de aanwezigheid van een knopje. Voor dagelijks gebruik laat ik die functie dus lekker uit.

De bloeddrukmeter krijgt begrijpelijkerwijs de meeste aandacht, maar de Watch D3 heeft op andere gebieden ook genoeg in huis. Je kunt er een ECG mee maken, dat hartfilmpje dat kan helpen bij het herkennen van ritmestoornissen, en daarnaast registreert hij je hartslag, je zuurstofgehalte, je slaap en je activiteit. Met Health Glance krijg je in ongeveer een minuut een overzicht van maximaal elf gezondheidsindicatoren. Indrukwekkend, al vraag ik me af hoeveel mensen echt elke ochtend behoefte hebben aan een complete inventarisatie van hun lichaam voor het ontbijt.

Voor mij blijven vooral de hartfuncties interessant, net als vier jaar geleden bij de Apple Watch Ultra. Daar hoort wel een kanttekening bij: het ECG van een smartwatch is een een-kanaals-meting. Je kunt er bepaalde afwijkingen zoals boezemfibrilleren mee helpen herkennen, maar lang niet alles, en een normaal resultaat sluit een ritmestoornis niet uit, zeker niet als die op een ander moment opduikt. De automatische meldingen zijn een aanleiding voor verder onderzoek, geen diagnose. Dat maakt de functie niet minder waardevol, het betekent vooral dat je moet weten wat je horloge je wel en niet kan vertellen. Bij aanhoudende of ernstige klachten is een polsmeting nooit de maatstaf voor of je medische hulp nodig hebt.

Ook sporters komen aan hun trekken. Wandelen, fietsen, hardlopen en van alles daartussenin wordt geregistreerd, en aardig is dat je je bloeddruk voor en na het sporten kunt meten om te zien hoe de waarden rond inspanning veranderen. Al geldt ook hier: wie vanwege hartproblemen of hoge bloeddruk wil weten wat veilig is tijdens het sporten, heeft aan een paar getallen op zijn pols niet genoeg.

Los van alle gezondheidsfuncties is de Watch D3 gewoon een aantrekkelijk horloge. Het AMOLED-scherm van 1,92 inch is groot, helder en prima afleesbaar, en met een dikte van 11,3 millimeter oogt de behuizing verrassend slank. De bediening is overzichtelijk, je hoeft geen cursus te volgen om een bloeddrukmeting te starten of je hartslag terug te vinden.

Maar het lage gewicht is misschien wel zijn prettigste eigenschap. Mijn Apple Watch Ultra voelt daarnaast behoorlijk fors, wat logisch is, want dat ding is gebouwd als een tank, maar bij dagelijks gebruik is lichter nu eenmaal fijner. Alleen dat bandje blijft de spelbreker. Je merkt dat Huawei hier een technische oplossing heeft moeten verzinnen voor iets wat eigenlijk helemaal niet in een horloge thuishoort. Dat is knap gelukt, maar de binnenkant voelt minder verfijnd dan de buitenkant eruitziet.

Dan mijn iPhone 17 Pro Max. De Watch D3 werkt daarmee via de Huawei Health-app, de belangrijkste gezondheidsmetingen kun je gewoon gebruiken en je gegevens worden netjes bijgehouden. Daarmee doet het horloge precies waarvoor ik hem in de eerste plaats interessant vind. Maar wie de naadloze samenwerking tussen een iPhone en een Apple Watch gewend is, merkt dat Huawei niet overal hetzelfde kan. Je krijgt je meldingen binnen, maar reageren vanaf je pols gaat niet op dezelfde manier, en ook het installeren van apps en het bedienen van telefoonfuncties is beperkter.

Dat ligt niet aan de kwaliteit van het horloge, maar aan het simpele feit dat Huawei en Apple elk hun eigen besturingssysteem hebben. En Apple staat er niet bepaald om bekend dat het de voordeur wagenwijd openzet voor de concurrentie. Hoe erg dat is, hangt helemaal af van wat je met een smartwatch doet. Ik gebruik de mijne vooral om mijn gezondheid en activiteiten te volgen; voor berichten, navigatie en betalen heb ik mijn iPhone toch al in mijn zak. Ik hoef mijn boodschappen niet per se met een polsbeweging af te rekenen. Maar wie zijn Apple Watch de hele dag gebruikt om berichten te beantwoorden en van alles te regelen, gaat de beperkingen van Huawei wel degelijk voelen.

De Huawei Watch D3 kost 449 euro. Geen wegwerpbedrag, maar vergeleken met wat ik destijds voor mijn Apple Watch Ultra neertelde, een stuk vriendelijker. Daarvoor krijg je een fraai horloge met een uitstekend scherm, uitgebreide gezondheidsfuncties, sportregistratie, ECG en een bloeddrukmeter die echt met een opblaasbaar manchet werkt. En dat laatste is natuurlijk de enige echte reden om juist dit model te overwegen, want wie geen behoefte heeft aan bloeddrukmetingen, vindt bij Huawei en de rest ook prima smartwatches zonder dat systeem in het bandje. De D3 moet het niet hebben van het aantal functies op de verpakking, maar van die ene die hem onderscheidt van vrijwel elke andere smartwatch.

Dat is uiteindelijk de vraag die ertoe doet. De Huawei Watch D3 is technisch indrukwekkend, mooi vormgegeven en op het gebied van bloeddruk een bijzonder interessant apparaat. Dat Huawei die techniek in zo'n compacte behuizing heeft gepropt, verdient oprechte waardering. Maar mijn Apple Watch Ultra is nog altijd de completere smartwatch, zeker in combinatie met een iPhone. Hij draagt prettiger, werkt vlekkeloos samen met mijn telefoon en heeft de gezondheidsfuncties die voor mij tellen.

De Huawei voegt daar iets aan toe wat Apple mij niet geeft: een echte bloeddrukmeting om mijn pols. Of dat genoeg is om over te stappen, hangt af van hoe zwaar die functie voor jou weegt. Voor wie op medisch advies regelmatig moet meten, kan de D3 een aantrekkelijk hulpmiddel zijn, al blijft gelden dat een polshorloge niet zomaar de vertrouwde bovenarmmeter vervangt. En wie vooral een allround smartwatch zoekt, moet goed kijken wat hij bij de overstap inlevert.

En dan is er nog die prijs, die ik niet wil onderschatten. Het is zeldzaam dat je voor 449 euro zo'n uitgebreid en goed afgewerkt horloge op je pols krijgt, zeker in vergelijking met wat de Ultra moest kosten. Dat alleen al kan voor menig overtuigde Apple-fan een reden zijn om toch eens serieus naar deze D3 te kijken. En draai je het om, heb je een Android-telefoon, dan verdwijnen bijna al mijn bezwaren over de samenwerking met Apple als sneeuw voor de zon. In dat geval is de D3 eerlijk gezegd bijna een no-brainer, een fraai horloge, een scherpe prijs en een bloeddrukmeter die de meeste concurrenten niet eens hebben.

Zelf vind ik vooral de ontwikkeling fascinerend. In 2022 stond ik al te kijken dat mijn horloge een hartfilmpje kon maken. Vier jaar later zit er een complete bloeddrukmeter in een horlogebandje. Als het zo doorgaat, wordt het straks nog een hele klus om een horloge te vinden dat gewoon alleen de tijd aangeeft.