Baksteen in je badgoed: Tom Hanks brengt je naar de maan in Moonwalkers

De Amsterdamse Fabrique des Lumières heeft een nieuwe show om te bekijken en dat is ditmaal niets met kunst: het is Tom Hanks. Geen zorgen, je krijgt niet een uur lang alleen maar zijn hoofd te zien, maar juist allemaal echte beelden van NASA en van de maan. Dit is wat wij van The Moonwalkers: A Journey with Tom Hanks vinden.

De Fabrique des Lumières in Amsterdam heeft eerder al de ruimte als onderwerp gehad, bijvoorbeeld Destination Cosmos. Nu biedt de audiovisuele attractie een nieuw verhaal over het heelal, namelijk dat van Tom Hanks. Niet dat de acteur ooit astronaut was, maar die ambitie had hij wel. Toch leek het me in eerste instantie wat vreemd: “Waarom zou ik specifiek Tom Hanks willen horen praten over de ruimte? Wat weet hij ervan?” Behalve natuurlijk dat hij Jim Lovell in Apollo 13 speelde…

Het is echter juist leuk dat het niet iemand van NASA is die dan heel serieus een verhaal opsteekt over de maan. Het is juist de kracht dat het Hanks is, want hij heeft iets vertrouwds, maar ook iets verwonderlijks. Hij stelt namelijk wel vragen aan mensen van NASA en dat zijn typisch vragen die jij en ik ook hebben. Waarom zijn we al zo lang niet op de maan geweest, bijvoorbeeld, maar ook hoe die foto’s altijd zo mooi zijn. Het zijn enkele vragen die beantwoord worden in Moonwalkers, de nieuwe show van Fabrique des Lumières.

Hanks was zelf 13 jaar oud toen de eerste poging werd gedaan om mensen op de maan te zetten. Hij wilde zo graag astronaut worden, dat hij naar eigen zeggen een baksteen in zijn zwembroek deed om zo een ‘ruimtewandeling’ te maken in het zwembad. Hij vertelt ook dat hij 17 was toen de laatste Apollo iemand op de maan zette. “Ik had nooit bedacht dat dat de laatste zou zijn.” Ik was me tijdens dat verhaal vooral aan het verbazen over welke visuals er zoal voorbij komen: mensen gingen vroeger echt in een blikken ding naar de maan, het is bizar.

Het is prachtig om te zien hoe we ooit op de maan waren, en het is supertof dat deze hal van de Westergasfabriek je daar middenin zet. Het licht is vaak alleen op de muren te zien, maar soms sta je ineens op een maanlandschap omdat de hele vloer ook wordt meegenomen. Erg gaaf en dat is iets wat je ergens anders niet kunt ervaren. Heel belangrijk in een wereld waarin alles aan elkaar hangt van de Instagram-foto’s: veel dingen ervaar je al door de ogen van de gemiddelde influencer, maar zoiets als dit kun je wel op de foto zien: het is net als de bergen, het komt gewoon niet over. Je moet er zelf middenin staan, je moet die geluiden horen, die beelden zien, er dwars doorheen lopen en onder de indruk zijn van hoe hoog het gaat. Dat kun je niet vertalen naar dat kleine telefoonschermpje.

Het is een prachtige vertoning, maar er zijn wel een paar dingen om rekening mee te houden. Het is ondanks dat Tom Hanks het vertelt wel ietwat droog: voor volwassenen prima, maar ik zou deze niet zo snel aanraden voor kinderen, omdat het meer een documentaire-stijl vertoning is. Het is dus supertof om in de kerstvakantie te doen, maar als je iets met je kinderen wil doen, dan moeten ze of wat ouder zijn, of echt heel erg fan zijn van de maan.

En dan is er nog iets. Op zich zorgt de stem van Tom Hanks ervoor dat het wat mij betreft een iets minder emotioneel rakende vertoning is. Ik moest bij Destination Cosmos af en toe echt even slikken, omdat de beelden zo indrukwekkend zijn en je echt dat gevoel geven dat je klein en nietig bent. Dat doet deze iets minder, maar die momenten dat je het gevoel hebt dat je zelf op de maan staat en er gewoon bij bent, dat is heel tof gedaan. Bovendien is er ook veel om te bekijken, er wordt veel materiaal van NASA getoond om het verhaal duidelijker te maken.

Maar toen ik zo stond te kijken, vroeg ik me wel af: hoe gaat zoiets eigenlijk in zijn werk bij de Fabrique: komt Tom Hanks dan met het idee? Fabrique des Lumières zegt: “Het idee voor The Moonwalkers ontstond uit de wens om de grootste ruimteprestatie van de mensheid te vieren via meeslepende storytelling. We werkten samen met Lightroom (Kunstcentrum UK), Tom Hanks en creatieve regisseurs om zeldzame NASA-beelden, krachtige storytelling en cinematografisch geluid te combineren tot een emotionele reis over exploratie en menselijke moed.” De beelden die je ziet zijn overigens allemaal 100 procent echt: er komen geen AI-deepfakes of andere nepheid bij kijken.

Verder gebruikt de Fabrique des Lumières laserprojecten om alles te tonen. De lasers moeten ongeveer elke vier jaar (na 20.000 uur) vervangen worden om de levendige kleuren en het hoge contrast te behouden. Verder heeft de hal vorig jaar iets nieuws gekregen, namelijk spatialized sound, waardoor de audio zich vrij in de ruimte kan verplaatsen en de beelden precies gevolgd kunnen worden. Bezoekers kunnen zich dan volledig omringd voelen door het geluid en dat zou de emotie en het verhaal versterken.

Maar hoe werkt het dan met oefenen of alles wel goed werkt? De Fabrique des Lumières heeft dagelijks enorm veel vertoningen. “Het audiovisuele systeem (102 videoprojectoren, 50 luidsprekers en 33 servers) wordt intern ontworpen en geassembleerd met de hulp van gespecialiseerde technische partners. Ons audiovisuele team repeteert en bereidt de aankomende ervaringen voor na sluitingstijd. Wanneer de bezoekers vertrekken, blijft het team soms nog om ervoor te zorgen dat de projecties volledig gereed zijn en perfect werken.“

The Moonwalkers duurt ongeveer 50 minuten en staat nu gepland tot en met 1 maart 2026. Dit is echter aan verandering onderhevig, mocht er een nieuwe immersieve ervaring worden geïntroduceerd. In ieder geval kun je het sowieso deze kerstvakantie zien van maandag tot en met donderdag tussen 14:00 uur en 18:55 uur, vrijdag en zaterdag van 14:00 uur tot 19:55 uur en zondag van 14:00 uur tot 18:55 uur. Uitzonderingen zijn 24, 25, 26 en 31 december, dan is het van 14:00 uur tot 16:55 uur. Op 1 januari is er geen voorstelling van The Moonwalkers.