Waarom bioscoopfilms steeds langer worden

Je kunt je ergeren aan het feit dat Pathé op steeds meer plekken de pauze weer terugbrengt naar films, maar tegelijkertijd is dat niet zo'n heel vreemde trend. Tegelijkertijd zien we namelijk ook steeds vaker films in de bios die vrij lang duren. En ook daar is een reden voor. Meerdere zelfs.

Vroeger keken we films op een filmrol, maar inmiddels zijn ze al heel lang digitaal. Het is dus niet zo dat er beknibbeld hoeft te worden op de filmrol. Bovendien wordt ook alles digitaal gefilmd, waardoor regisseurs de camera's lekker lang kunnen laten draaien en er meer materiaal is voor de montagekamer. Dat is een heel logische reden waarom er nu langere bioscoopfilms zijn, maar er zijn meer redenen.

Zo worden regisseurs ook machtiger, omdat ze veel meer succesvolle films maken. Studiobazen waren vroeger strenger met in de film snijden, mede door argumentaties zoals die hierboven, maar inmiddels willen we regisseurs meer creatieve vrijheid geven en daar gaan ze dan ook wel eens mee vandoor. Vandaar dat we dit soort lengtes zien voor films:

- 3 uur en 15 minuten voor Avatar: Fire & Ash

- 3 uur voor The Odyssey

- 2 uur en 45 minuten voor Avengers: Doomsday

- 2 uur en 36 minuten voor Project Hail Mary

- 2 uur en 30 minuten voor The Hunger Games: Sunrise on the Reaping

- 2 uur en 25 minuten voor Spider-Man: Brand New Day

- 2 uur en 20 minuten voor Dune: Part Three

- 2 uur en 17 minuten voor Wicked: Part Two

Nu kun je zeggen: ja, wat is nou 2 uur en 20 minuten, maar in de bioscoop wordt dat al vrij snel langer. De gemiddelde reclameblokken voorafgaand aan de film duren al 15 tot 20 minuten, en dan komt er dus ook nog die pauze bij. Zo zit je al gauw 3 uur in de bios voor zo'n film.

Toch hoeft dat niet slecht te zijn. Bioscopen moeten het opnemen tegen streamingdiensten en als een film maar kort is, dan zijn mensen eerder geneigd om te zeggen: ach, we kijken wel thuis. Immers, je betaalt voor een film die 3 uur duurt hetzelfde als voor een film die anderhalf uur duurt. Mensen kijken er toch naar met een financiële bril, zeker als ze met het hele gezin naar de bioscoop willen. Dat zijn uitjes die, mede door dure popcorn en drinken, toch al gauw op 100 euro uitkomen met vier personen. Om de prijs van de bioscooptickets te rechtvaardigen wordt de bios dus meer een soort avondvullend programma. Je hebt het gevoel dat je waar krijgt voor je geld.

Vroeger wilden bioscopen liever kortere films, want dan konden ze die vaker laten zien per dag. Tegenwoordig zitten zalen niet meer zo vol en ligt het bioscoopbezoek gewoon lager, waardoor kwaliteit tegenwoordig belangrijker is geworden.

Een andere reden dat films weer langer zijn, dat heeft te maken met hoe we sowieso films en series nuttigen. We bingen het liefst hele series achter elkaar en het blijkt dus -ondanks al die TikTok-video's- dat onze aandachtsspanne het prima volhoudt om uren achter elkaar te kijken. Door de technologie kunnen filmfranchises ook heel groot zijn met heel veel personages, die allemaal voldoende aandacht nodig hebben, waardoor ze ook wat meer tijd moeten krijgen om in de spotlight te staan, zoals je dat ook gewend bent in series.

Hoewel je niet altijd heel lang in de bioscoop wil zitten, en het ook wel wat meer plannen met zich meebrengt, is het dus verder eigenlijk wel een fijn gevoel dat je krijgt waar je voor betaalt.