De maan kan voor een nieuwe goudkoorts gaan zorgen

Als je de maan bekijkt, dan lijkt het gevaarte niet zo interessant als het gaat om wat je er voor materialen vandaan kunt halen. Het grijze regoliet, daar zit toch weinig in? Toch kan juist de maan nog wel eens voor een goudkoorts zorgen in de 21e eeuw.

Dat heeft overigens niet zo heel veel met regoliet te maken, maar wel met Helium-3. Dit zou wel eens 20 miljoen euro per kilo kunnen kosten. Helium-3 zou 150 keer waardevoller zijn dan goud, omdat je het kunt gebruiken in fusie-energiecentrales. Ook kan het quantumcomputers koelen en is het in staat om te checken of er nucleair materiaal wordt meegenomen.

Maar, waar zit dat Helium-3 dan? In de grond. Dus toch iets met dat regoliet. Het zit in de bovenste laag van het maanoppervlak, maar daar verdampt het overdag door de hitte op de planeet (het is er overdag zo’n 100 graden Celsius). Daarom moet je net iets dieper kijken, waar het als het ware opgeslagen is in de korst van de maan. Een bedrijf wil er ook daadwerkelijk naar gaan mijnen, en dat is Interlune. Het is een start-up uit Seattle die van plan is om Helium-3 van de maan naar de aarde te transporteren.

We hebben het wel altijd over het Artemis-programma van NASA en hoe dit weer mensen op de maan zal zetten, maar het is een veelomvattend plan dat bijvoorbeeld ook te maken heeft met het creëren van infrastructuur om langer op de maan te kunnen verblijven. Reden voor Interlune om de handen ineen te slaan met Vermeer (geen Nederlands bedrijf, maar een ‘corp’ uit Iowa) om een soort graafmachine te maken voor op de maan. Het wordt nu op de aarde getest en klaargemaakt om naar de maan te gaan. Daar is natuurlijk geen atmosfeer en een andere zwaartekracht, dus dat zal in de praktijk toch nog heel anders kunnen uitpakken.

Bovendien moet Interlune nog maar zien dat het de eerste is: de Chinezen hebben ook plannen om mensen op de maan te zetten en om Helium-3 te gaan mijnen. In Chinese overheidsdocumenten is te lezen dat Chinese wetenschappers het mineraal hebben gevonden en dat er waarschijnlijk 15 tot 20 metrische ton aan Helium-3 te mijnen is. Dat is veel meer dan er op de aarde beschikbaar is aan Helium-3.

Maar, hoe komen we eigenlijk aan Helium-3 op de maan? Het is door de zon gemaakt en via de zonnewind afgezet. Dit heeft miljarden jaren geduurd. Zonnewind heeft ook invloed op de aarde. Het is een soort wind van geladen deeltjes die zorgen dat bijvoorbeeld lokalisatiesoftware niet werkt en andere communicatienetwerken platliggen. We zijn beschermd tegen zonnewind door het magnetisch veld rond onze planeet, maar dat zorgt ook dat er weinig Helium-3 op aarde voorkomt.

Daarom gaan we ervoor naar de maan. Helium-3 is vrij makkelijk naar aarde te brengen als het gaat om het gewicht: het weegt minder dan gewoon helium. Het weegt zelfs minder dan lucht. Naar verwachting krijgen we in 2029 de eerste leveringen van maan-Helium-3. Interlune sluit al met diverse bedrijven contracten voor de levering van dit materiaal. Misschien wat voorbarig, maar het geeft wel aan hoeveel vertrouwen er is in het oogsten van dit kostbare materiaal.