Something Very Bad is Going to Happen gooit horror in een blender: en je hart

Er wordt langzaam ingezoomd op iets engs, of er verschijnt gewoon ineens iets griezeligs in beeld. Een beetje body horror, een beetje gore, een paar jumpscares: de nieuwe serie Something Very Bad is Going to Happen heeft het allemaal. De nieuwe horrorserie van Netflix is een feestje voor de een en een nachtmerrie voor de ander.

Something Very Bad is Going to Happen komt van iemand die op zich niet eens zo heel veel grote films en series heeft gemaakt, maar wel meteen iedereen wegblaast: Haley Z. Boston verdiende haar strepen bij onder andere Guillermo del Toro en dan weet je eigenlijk al genoeg: ze schroomt het gekke niet. Bovendien heeft ze met Something Very Bad is Going to Happen ook nog eens hulp van de mannen achter Stranger Things.

We volgen in de serie een jongedame gespeeld door Camila Morrone, die op het punt staat te gaan trouwen met een jongeman gespeeld door Adam DiMarco. Ze gaan naar zijn familie toe en daar blijkt ze toch wat eenzaam te zijn. Nu is ze ook een wees, dus dat helpt niet, maar haar vriend is ook niet de meest ondersteunende persoon. Al heeft ze ook een angststoornisje hier en daar, dus wie zal zeggen of het echt zo is of toch alleen in haar hoofd zit?

Ik vind horror zelden echt interessant. Ik hou wel van de duistere thema’s die het vaak raakt, maar het wordt vaak door veel idioterie zo ongeloofwaardig gemaakt dat ik er gewoon niet helemaal in kan komen. Bovendien kleeft er aan dit genre dat het heel makkelijk is om heel veel slechte horror te maken, waardoor de goede horror wordt ondergesneeuwd. Dat ik ook niet zo snel schrik maakt het voor mij nog iets minder leuk om het te kijken, maar zo eens in de zoveel tijd even wat fijne horror kijken is zeker geen straf. En dat is ook wat Something Very Bad is Going to Happen is.

Het weet namelijk zoveel horror in elke scène te stoppen, dat je vanzelf wel ongemakkelijk wordt. Of het nou het pulken aan een nagel is, een slow motion zoom op iemand die met zijn rug naar de kijker toestaat.. Er zitten veel lagen horror in en dat maakt het voor iedereen wel interessant slash angstaanjagend. Maar wat vooral helpt is het hoofdpersonage Rachel: ze is niet zo dom. Dat is uiteindelijk wat in veel horrorfilms misgaat: je wil naar je tv schreeuwen omdat het allemaal zo overduidelijk is. Hier is dat niet zo, en Rachel is vrij slim. En een doorzetter, want veel mensen hadden allang afgehaakt. Niet alleen van de schoonfamilie, maar misschien wel van het hele huwelijk of de vriend.

Dit is iets wat je niet gespoiled wil hebben: dit moet je zelf kijken. Misschien vind je het niks, misschien voelt het alleen maar onaangenaam: in ieder geval zal het iets in je losmaken, zoals het ook een heleboel in Rachel blijkt los te maken…