Afscheid van een icoon: Land Rover Defender

Afscheid van een icoon: Land Rover Defender

Vorig artikel Volgend artikel

Na 67 jaar stuurt Land Rover de Defender met pensioen. Daarmee komt een einde aan een van de langste autocarrières in de geschiedenis. Wij namen afscheid van de Defender op de allerbeste manier; door alle generaties nog eens te rijden, inclusief de afscheidseditie.

Islay

Het mag dan hartje zomer zijn in Nederland, op het Schotse eiland Islay (spreek uit: aye-la) is het fris. Het is net opgehouden met regenen als we met het piepkleine toestel landen op het even zo kleine vliegveld. Islay heeft zo’n 3.500 inwoners, terwijl het qua oppervlakte ongeveer de helft van de provincie Utrecht meet.

Naast het vliegveld staan de Land Rovers in een rij opgesteld. Alles van een eerste generatie 107 pickup uit 1954 tot de allerlaatste, de Defender 90 Heritage Edition. We starten in het midden, in een Land Rover 90 (de auto heette toen nog geen Defender), uit 1987.

IslayDefenderDrive_025

Rijdende geschiedenisles

De meeste auto’s in onze colonne zijn letterlijk museumstukken. Het exemplaar waar we nu in rijden is gebouwd om veertig jaar Land Rover te vieren. Wat een verzameling had moeten worden, eindigde uiteindelijk door stakingen in twee stuks, waarvan dit de enige rijdende is.

We behandelen de auto daarom ook als museumstuk. Schade wil je niet op je geweten hebben. Maar wat een fantastisch exemplaar is het. Donkergroen, met een khaki canvas dak, met een rustig nagelende turbodiesel voorin. We zetten de verwarming hoog, want het dak is aan de achterkant open.

IslayDefenderDrive_109
IslayDefenderDrive_193

Scones

Na een korte stop met scones en thee, stappen we in de nieuwste Defender. Uitgerust met airconditioning, stoelverwarming, voorruitverwarming en elektrische ramen is dit verwennerij. Het voelt haast ongepast om zoveel ‘luxe’ te hebben. Voorin zit nog steeds een viercilinder turbodiesel, al is dit een compleet andere motor. Hij is veel krachtiger met 122 pk en loopt verfijnder.

De Defender 90 Heritage Edition is een waardig eerbetoon aan de auto waar het allemaal mee begon. Hij is gespoten in dezelfde lichtgroene kleur als de eerste exemplaren - destijds omdat die kleur flink voorradig was, nu een mooie verwijzing - en heeft ook het klassieke logo in de grille.

Hij is charmant, deze Defender. Een moderne klassieker. Zijn uitstraling is fantastisch, hij straalt niks onsympathieks uit. Ook de bewoners van Islay waarderen de auto, blijkt uit de lange goedkeurende blikken die we krijgen als we hem rijden. Soms gaat er een duim omhoog, met een bijbehorend knikje. Ja, deze auto is geliefd. En terecht.

IslayDefenderDrive_047

Modderen

En dan gaat het mis. Waar we tot nu toe op verharde wegen reden, staan we nu oog in oog met een verschrikkelijk modderpad. De Series One uit 1954 wordt even aan de kant geparkeerd. Dit hoeft de 61-jarige niet te verduren. Zijn jongere broertjes echter, verdwijnen voor ons van de modderige heuvel. Wij volgen.

In de lage gearing ploeteren we door de modder. De auto toont eens te meer aan waarom hij zo geliefd is: je komt werkelijk overal. Nee, geen 100.000 hulpsystemen, maar ouderwets differentiëlen vastzetten en zelf inschatten. Nu wordt het ons makkelijk gemaakt door de zeer ervaren begeleiders van Land Rover, maar de boodschap is duidelijk. Je komt er wel.

IslayDefenderDrive_061

Schouwspel

We parkeren op het strand. Het is een waanzinnig schouwspel om alle generaties zo bij elkaar te zien. Kalm vervolgen we onze weg, waar de Series One weer aansluit. Na de volgende stop is het zover: we stappen over van 2015 in 1954. Terug naar 53 pk en een ongesynchroniseerde handgeschakelde vierbak. Werken, dat zullen we.

Ja, door de jaren heen is er veel veranderd, beter geworden, maar wat is hij verschrikkelijk leuk, deze 107 pickup. Dit exemplaar is van een verzamelaar die hem voor de gelegenheid heeft uitgeleend. Zo’n fan zijn van het merk dat je een kostbare klassieker inzet… Wij snappen het niet, maar zijn wel dankbaar.

Op de wegen van Islay kan ons oudje nog best meekomen. Hij laat zich eigenlijk heel gemakkelijk rijden. Op een onverharde weg vol flinke kuilen voelen we ons toch even schuldig. Waarom zouden we deze 61-jarige dit aandoen? Als we parkeren worden we verzekerd van het feit dat de auto nog regelmatig zo gebruikt wordt en dat wij er juist waarschijnlijk rustiger mee reden dan de eigenaar.

IslayDefenderDrive_312

V8

De lekkerste voor het laatst? Misschien wel. Land Rover heeft vanaf 1983 ook een 3,5 liter V8 geleverd in de Defender en voor ons was dit het laatste exemplaar van de dag. Met 134 pk is het zéker geen strepentrekker, maar het diepe gorgelende geluid van een V8 is onovertroffen. We nemen voor de verandering - het is immers een 110, een negenzitter - ook eens plaats op de achterbank. In een moderne auto zouden we nu klagen over de zitpositie, maar alles past bij het plaatje. Het interieur is rechttoe, rechtaan en dat is wat deze auto zo groot heeft gemaakt.

Toekomst

We komen aan bij het vliegveld en werpen nog een laatste blik op de colonne. Wat een feest om ze allemaal zo bij elkaar te zien. Het einde van de Defender in de huidige vorm, betekent een einde van een tijdperk. Land Rover presenteert ergens volgend jaar de opvolger en voor Gerry McGovern, de hoofddesigner van het merk, de schone taak om een waardige opvolger te tekenen. Niet de makkelijkste opgave, als je het ons vraagt.

De markt heeft ook gereageerd op het einde van de Defender. Nog nooit was de vraag zo hoog. Land Rover eindigt daarom niet dit jaar, maar ergens volgend jaar pas de productie van de auto. Als het aan ons ligt, hoeft hij ook volgend jaar niet te stoppen.

Meer content

Wouter Spanjaart

Wouter schrijft over auto’s en gadgets, fotografeert en luistert bluesmuziek. Ook houdt hij van Engeland en Australië. Hij schreef dit zelf in de derde...

Reageren is uitgeschakeld omdat er geen cookies opgeslagen worden.

Cookies toestaan Meer informatie over cookies