150 jaar bellen: de telefoon is niet meer weg te denken uit ons dagelijks leven

Precies 150 jaar geleden werd het eerste telefoongesprek ooit gevoerd. In de 150 jaar sinds dat eerste gesprek heeft telefonie een enorme ontwikkeling meegemaakt. Tegenwoordig is het nauwelijks meer voor te stellen dat iemand niét een smartphone in zijn of haar zak heeft zitten.

Op 10 maart 1876 – kort nadat Alexander Graham Bell het patent op de telefoon in handen kreeg – werd het eerste telefoongesprek gevoerd. Bell sprak met zijn assistent Thomas Watson, en vroeg hem of hij naar hem toe kon komen.

Dat wil overigens niet zeggen dat de in Schotland geboren Bell de technologie achter de telefoon heeft uitgevonden. Al in 1860 creëerde de Duitse leraar Johann Philipp Reis een apparaat waarmee hij geluid via elektriciteit kon overbrengen. Daarbij waren vooral muziek en andere klanken geschikt voor deze technologie – gesprekken waren nog minder duidelijk.

Reis bedacht het woord ‘telefoon’, maar Bell wist met zijn vastgelegde patent de technologie te verspreiden. Met zijn telefoonmaatschappij Bell (dat uiteindelijk de American Telephone and Telegraph Company – oftewel AT&T – werd) groeide de telefoon uit tot het onmisbare apparaat dat nog altijd geïntegreerd is in ons dagelijks leven.

In al die jaren is de telefoon een indrukwekkende evolutie ondergaan. Waar gesprekken in eerste instantie via een centrale moesten worden doorverbonden, raakte begin vorige eeuw de kiesschijf steeds populairder. Ook werd het bereik van een telefoongesprek steeds groter, waardoor we uiteindelijk met mensen over heel de wereld konden bellen.

In de jaren zeventig werd het eerste mobiele telefoongesprek gevoerd. Mobiele telefonie leek gedurende het grootste gedeelte van de tweede helft van de vorige eeuw nog een interessante curiositeit, maar tegen het einde van de eeuw werden mobiele telefoons steeds compacter en populairder.

Aan het begin van deze eeuw veroverde de Blackberry eerst de zakelijke en daarna ook de complete wereld. Deze mobiele telefoons kwamen namelijk uitgerust met een toetsenbord, waardoor erop typen voor het versturen van sms’jes en e-mails een stuk makkelijker werd. Sowieso ging de komst van internet een steeds belangrijkere rol spelen bij mobiel gebruik.

In 2007 kwam Apple met de iPhone, een ‘smartphone’ zonder toetsenbord, maar mét touchscreen. Daarmee werd de moderne smartphone zoals we die nu kennen geboren; een complete computer in zakformaat. Het was een daverend succes, en met jaarlijkse nieuwe edities werden er steeds meer verbeteringen doorgevoerd.

Door de hierboven evolutie is de functie van de telefoon in ons dagelijks leven enorm veranderd. Waar het decennialang de meest logische manier was om via onze stem met mensen te kunnen communiceren, hebben technologische ontwikkelingen zoals het internet onze communicatiemethodes sterk veranderd.

Hoewel er nog altijd veel gebeld wordt, is de smartphone allang niet alleen maar daar voor bedoeld. We checken er onze e-mails mee, houden contact met vrienden en familie via chatapps zoals WhatsApp, en surfen op het internet en social media om nodige (en onnodige) informatie te vergaren. We checken onze banksaldo’s en betalen met onze smartphones, en pakken hem op een verveeld moment wachtend op de trein of in een kroeg erbij om even de tijd te doden, bijvoorbeeld door dit artikel op DutchCowboys te lezen. We staan er mee op en gaan er mee slapen – de smartphone voelt haast als een verlengde van onszelf.

Het is moeilijk om voor te stellen hoe de telefoon ooit weer compleet van vorm kan veranderen. Bedrijven experimenteren bijvoorbeeld met ‘slimme’ brillen en horloges om nog makkelijker bepaalde functies die telefoons vervullen uit te voeren, maar de smartphone komt toch weer telkens als meest gebruiksvriendelijke winnaar uit de bus.

Kijkend naar de evolutie die de telefoon heeft doorgaan, is het echter een kwestie van tijd tot een persoon of bedrijf een compleet nieuwe manier uitvindt om telefonie nog logischer te integreren in ons dagelijks leven. Over nog eens 150 jaar bellen we misschien wel met een heel ander apparaat – wellicht eentje die ín ons lichaam zit. Eén ding is zeker: we bellen!