Tijdmachine: Winamp was standaard op ons bureaublad geplakt

Tijdmachine: Winamp was standaard op ons bureaublad geplakt

Vorig artikel Volgend artikel

Je kunt het je nu niet meer voorstellen, maar vroeger gebruikten we niet Spotify, maar Winamp om muziek te luisteren op onze computer. Daar zat niet standaard muziek in, dat moest je dan eerst downloaden. En dan die skins, waarmee je de player kon uitdossen… Stap met ons in de tijdmachine, we gaan naar eind jaren ‘90.

Winamp

De multimediaspeler Winamp is ontwikkeld door Justin Frankel (en werd uitgegeven door Nullsoft). Je kon er muziek mee luisteren, daar werd het ook het meest voor gebruikt, maar video’s kijken was ook een optie. Als het tenminste MP3, WAV of AAC+ was. Winamp floreerde dankzij MP3’tjes, want toen het eind jaren ‘90 werd gelanceerd zaten we allemaal vol in het digitaliseren van muziek. De een probeerde zijn cd’s digitaal te maken, de ander downloadde illegaal muziek via Kazaa of Limewire. Er waren veel mogelijkheden, maar of je het nou legaal deed of niet, Winamp was onze vriend als het gaat om het afspelen van die muziek.

Winamp was een vrij eenvoudig venstertje dat vaak onder al je andere programma’s stond in de achtergrond, maar gek genoeg was het toch een hele hit om een andere skin te gebruiken. Ik gebruikte bijvoorbeeld op een gegeven moment een felroze, tot ergernis van mijn broer die soms dezelfde computer moest gebruiken. Het is nog steeds leuk om video’s te bekijken met de vele verschillende uiterlijkheden die je Winamp kon geven: sommige -oke, de meeste- waren echt heel erg lelijk. Maar dat komt ook omdat Winamp zelf nou niet bepaald uitblonk in schoonheid. Er waren zoveel knopjes, schuifjes, menu’s: het was wel compact gemaakt, maar bleef ongeacht het kleurtje dat je het gaf toch behoorlijk druk.

Niet zo onschuldig

Winamp was trouwens niet zo onschuldig als het niet overkomt. Je kon er namelijk niet alleen muziek mee afspelen, je kon er ook muziek mee op cd’s branden. Dat was natuurlijk superillegaal: dan had je van die cd’tjes met een groenblauwe achterkant waarop je dan allemaal muziek zette. Winamp Pro had ook de mogelijkheid om cd’s te rippen, waardoor je de muziek als MP3 kon opslaan. Het leek dus een heel onschuldige manier om muziek af te spelen, maar uiteindelijk was het ook de tool waarmee muziek juist werd ‘gestolen’.

Winamp is best lang doorontwikkeld. Van de lancering in 1997 tot november 2013 maar liefst werd er door ontwikkeld. Waarom daarmee werd gestopt is onbekend, maar we kunnen wel een paar redenen bedenken: cd’s rippen was niet echt meer nodig, mensen hadden tegen die tijd een smartphone en apps zorgden ervoor dat Winamp niet meer nodig was. Inmiddels is er vijf jaar geleden weer een beetje leven in Winamp geblazen: er waren berichten over een nieuwe release in 2019, maar uiteindelijk is het niet van de grond gekomen. En eigenlijk vinden we dat niet zo erg. Winamp met zijn gekke skins staat nog steeds dichtbij ons hart, maar dan wel echt vanuit nostalgisch oogpunt. Heerlijk om weer te kijken naar de skins, en terug te denken aan die tijd van cd’s rippen. Al zijn we heel blij dat we nu helemaal legaal muziek kunnen streamen.

Laura Jenny

Is ze niet aan het tikken, dan reist ze rond in de wondere wereld van entertainment of op een toffe plek in de echte wereld. Mario is de man van haar leven,...