​Netflix Games review: Cats & Soup is onaangenaam schattig

​Netflix Games review: Cats & Soup is onaangenaam schattig

Vorig artikel Volgend artikel

Netflix heeft veel games op het platform gezet vol actie. Platformactie, schietactie, praatactie: het is er allemaal. Maar er is ook een lijstje met ‘Idler games’: dat zijn spellen die wat passiever zijn. Spellen waarbij je niet met je tong uit je mond op het puntje van je stoel zit, maar spellen waarbij je lekker achterover kunt hangen en alles rustig gade kunt slaan. Onder die games staat Cats & Soup en dat fascineert. Katten, soep, hoe?

Cats & Soup

De een voelt zich extreem aangetrokken tot schattige games, de ander moet er niets van hebben. Nu behoor ik tot die eerste categorie, dus katten die een beetje in een pan soep staan te roeren en die er ook nog eens heel schattig uitzien, wil ik graag beter leren kennen. Toch is dit spel niet alleen maar kijken, het is ook doen: je moet namelijk soep verkopen die de katten maken en met de munten die je ervoor krijgt kun je dan hogere niveaus van soep maken aanschaffen. Dat wil je, want dan kan de prijs van de soep omhoog en zo level je steeds meer.

Je kunt de katten ook leuke dingen geven, zoals een trampoline, waardoor ze weer blijere viervoeters worden en nog blijer soep maken. Je kunt ze zelfs een tv’tje met Netflix geven. Je maakt er dus een heel katten- en soepimperium van, waarbij de katten keihard voor je doorwerken, terwijl jij geld aan ze verdient. Voelt het een beetje gemeen? Een beetje, maar daarom koop je dus die apparaten voor ze: daarmee kun je je schuldgevoel afkopen, voordat je ze weer dwingt verder te roeren.


Te passief

Het fijne aan deze achterover-hang-game is dat het echt alleen dat is. Je wordt er blij van door de schattigheid, je wordt er zen van door de passiviteit. De poezen gaan zelfs stug door met soep roeren als je niet doorspeelt, dus al speel je het dagen, weken niet, je blijft wel geld verdienen en kunt dan meer spullen kopen. Het is ook geen game die van je verlangt dat je elke dag terugkeert: je kunt het lekker doen op jouw manier. Ben je die app een week vergeten? Maakt niet uit joh: geen pressure.

Ik als nog-steeds-Spongebob-Get-Cooking-verslaafde heb het wat moeilijk met die passiviteit. Niet dat je nou per se door een game gedwongen wil worden om elke dag terug te keren, maar ze hadden wat mij betreft op zijn minst wel een verhaal aan het spel kunnen toevoegen. Het is immers niet echt normaal dat katten soep maken, toch? Of doe ik iets verkeerd met mijn eigen katten?

Verwacht in ieder geval niet dat we snel weer zo’n ‘Idle’ game reviewen. Het is toch net even iets té passief. Wel poeslief, dat staat buiten kijf.

Laura Jenny

Is ze niet aan het tikken, dan reist ze rond in de wondere wereld van entertainment of op een toffe plek in de echte wereld. Mario is de man van haar leven,...