Toy Story 5-review: Wel het hart, maar misschien iets te veel het hoofd?

Woody, Buzz, Jessie: Toy Story gaat inmiddels al heel wat jaren mee en is niet alleen speciaal door de humor en de emotionele, onderliggende toon. Het is ook een film die liet zien wat 3D-animatietechnologie in huis heeft. Dat heeft het onder andere te danken aan Steve Jobs, dat een tijdje de topman van het bedrijf was. Het is misschien wel daarom extra bijzonder dat de speelgoedfiguren in deze vijfde film juist ruzie hebben met iPads, al worden ze niet zo bij naam genoemd.

We zijn gewend dat het in Toy Story altijd draait om het speelgoed dat niet meer nodig is, omdat hun kind ze ontgroeid. Dat had tot nu toe vooral te maken met leeftijd en andere interesses, maar in Toy Story 5 wil Pixar het publiek duidelijk een belangrijke boodschap meegeven: Moeten we kinderen wel allemaal van een tablet voorzien? Spelen ze nog wel genoeg?

We waren op zich heel enthousiast toen we hoorden dat de film daarover gaat: het is heel relevant. Alleen gaat Toy Story 5 er iets te veel over: het herhaalt steeds dat schermen zo'n probleem zijn (vooral in de eerste helft). Niet alleen is dat onze dagelijkse realiteit in de wereld, het was ook prima als dat minder werd uitgemolken. Je hebt daardoor toch af en toe zo'n 'ja, dit weten we nou wel'-gevoel.

Jammer, want het doet de film belerend voelen, in plaats van dat het juist op een wat subtielere manier duidelijk wordt gemaakt. Bovendien voelt het ook alsof het niet het normale verhaal volgt: het gaat hier om kinderen die compleet worden overgenomen door tablets in plaats van dat ze ouder worden en daarom hun ouderwetse speelgoed laten liggen.

Dat gezegd hebbende is de film verder wel echt genieten. Ik blijf erbij dat Toy Story 3 de beste Toy Story is, maar juist die komst van zoveel tech en de combinatie met paarden is wat mij betreft een gouden greep. Er zijn ook meerdere verhalen tegelijk bezig, wat in eerste Toy Story-films iets minder was. Het maakt het heel leuk wanneer alles eenmaal samenkomt.

Toy Story laat zien dat er meer dan 20 jaar na de eerste Toy Story nog steeds mooie verhalen te vertellen zijn met een cast die niet eens zoveel is veranded. De cast is wederom geweldig: bekende stemmen zoals die van Joan Cusack, Tom Hanks, Conan O'Brien en Ernie Hudson. Ze passen helemaal bij de personages die ze vertolken en die personages, net als andere elementen in beeld, zien er stuk of stuk geweldig uit. De animatiestijl is prachtig.

Heel af en toe valt op dat een grapje toch niet helemaal raakt, maar wel heeft de film veel verrassingen voor de kijker in petto waardoor je weer wordt herinnerd aan de ultiem grote creativiteit bij Pixar. Het mag dan niet de film zijn waarin de grappen en grollen elkaar in een rap tepo opvolgen: er is een een fijne wisselwerking tussen alles wat gebeurt, het lachen en natuurlijk die emotionele momenten. En ja, dat leger paarden en die techgrapjes helpen er zeker bij om Toy Story 5 een film te maken die de moeite waard is om in de bioscoop te kijken.