State of Decay 2 biedt een miserabele gamebeleving

State of Decay 2 biedt een miserabele gamebeleving

Technisch zo belabberd dat het door zombies ontwikkeld lijkt

Vorig artikel Volgend artikel

Zombies zijn tegenwoordig niet meer weg te denken uit games. Bij de ene game werkt het echter net even wat beter als bij de ander. In State of Decay 2 klopt het plaatje gelukkig wel. De wereld is wederom ten prooi gevallen aan de zombies en de laatste overlevenden proberen er het beste van te maken. Echter zijn de zombies het minste van je problemen in deze game.

State of Decay 2 is het vervolg van het origineel dat stamt uit 2013. Toendertijd was het een toch best vernieuwende game en bracht het een survivalmodus zoals geen andere game dat gedaan had. Het spel liep bijvoorbeeld door terwijl je niet aan het spelen was. Het was dus zaak om je gemeenschap van overlevenden goed en veilig achter te laten tot de volgende speelsessie zodat ze niet plots overvallen zouden worden door zombies of zouden sterven van de honger.

Dat basisprincipe is ongewijzigd in State of Decay 2. Nog altijd kent de game geen pauze en draait de wereld door (zij het wat trager) als je niet aan het spelen bent. Ook kunnen je overlevers weer sterven (definitief) en is het dus wederom van groot belang dat je afweegt wie je waarvoor inzet en welke personen wel/geen cruciale rol voor je basis gaan spelen.

Als je de game start moet je eerst een keuze maken uit een tweetal personen met wie je de game wil starten. Alle personen die je kunt kiezen hebben verschillende eigenschappen (uithoudingsvermogen, kracht, etc.) en vaardigheden (timmerman, tuinier, IT’er, etc.) die je kunnen helpen met specifieke taken in de game. Als je voor het eerst speelt zal dit nog niet veel zeggen, maar gaandeweg de game merk je snel genoeg welke vaardigheden toch wel handig waren geweest en wat je nu dus moet zien te vinden in personen die je kunt redden in de game en toe kunt voegen aan je gemeenschap. Als laatste kies je dan een startzone (er zijn in totaal drie verschillende zones) en kun je aan de slag. Groot verbeterpunt qua zones is dat er nu dus drie zijn in plaats van één map in de originele game. Wisselen van zone kan pas later in de game, maar op zich maakt het niet veel uit waar je start.

Hoe bedoel je geen zombies killen?

Ok, je kunt eindelijk aan de game beginnen. Waar zijn die zombies om af te slachten? Nou, die zijn er wel, maar het is absoluut niet de bedoeling dat je als een malle rond gaat rennen en zombies gaat afknallen. Zoals ik al eerder zei is dit een survival game en draait het er voornamelijk om dat je overleeft en voldoende voorraad hebt voor je overlevenden. Dat de zombies soms heel lullig in de weg staan en ze dan toch dood moeten, tja, dat hoort er wel bij.

Je gemeenschap begint klein en het is van levensbelang dat je missies gaat volbrengen die er voor zorgen dat je nieuwe overlevers in jouw basis krijgt. Ja, dat zorgt er wel voor dat je grotere voorraden moet aanleggen, maar je hebt wel verdediging nodig en andere karakters om mee te spelen als er eentje in tweeën getrokken wordt door een Juggernaut-zombie. Ook is het van belang dat je jouw gemeenschap tevreden houdt. Alle personen willen andere zaken en je moet hier een goede balans in zien te vinden.

Veiligheid staat op nummer één dus zorgen dat je omgeving vrij blijft van zombie-hordes is belangrijk. Verder zal je moeten plannen hoe je jouw basis inricht. Er zijn een aantal opties qua uitbreidingen zoals onder andere een ziekenboeg, moestuin of werkplaats. Echter heb je maar beperkt plek en moet je kiezen wat je zelf wilt regelen in je basis en wat je dus zult moeten gaan vinden in de open wereld of moet ruilen met andere gemeenschappen. Dit is eigenlijk het belangrijkste van de game en zombies blijven dus een soort van bijzaak.

Er zit wel een verhaal in de game waar je achteraan hobbelt, maar ook dit is meer gericht op gewoonweg overleven op de drie zones en de eindstreep halen. Verwacht hier dus niet teveel van en begrijp dat het voornamelijk op ontdekken en zijmissies is toegespitst. Het kan zelfs wat eentonig worden als je veel van dezelfde runs voor voorraden moet gaan doen.

Verwacht echter niet dat de game je aan de hand gaat nemen. De game kent een vrij summiere uitleg en de basisprincipes worden uitgelegd in een aantal regels tekst. De rest moet je dus maar gaan uitvinden. Niet dat alles heel gecompliceerd is, maar voor iemand die het origineel niet gespeeld heeft kan ik me voorstellen dat het echt wel even puzzelen is en dat het frustreert als je er achter komt dat je veel verkeerde keuzes hebt gemaakt voor je basis. Dit had de ontwikkelaar wel even iets beter kunnen doen.

Russisch Roulette

Maar het is dus een zombiegame, waar ik eigenlijk geen zombies moet killen? Oh jawel, je gaat er echt duizenden dood maken. Of is het doder maken, gezien ze al dood zijn? Anyway, er lopen flink wat zombies in de wereld rond die je op diverse manieren te lijf kunt gaan. Je beschikt over melee-wapens, geweren en explosieven. Ook zul je de wat grotere groepen zombies gewoon om kunnen ploegen door er met je auto doorheen te crossen.

Wel zijn er een aantal speciale zombies zoals de Feral, de Juggernaut en de Plague-nests die wat meer tactiek vereisen. Vooral bij de speciale zombies liep ik tegen het probleem aan dat de gameplay mechanics tegen werken. Vechten met melee-wapens gaat prima, mikken met geweren al iets minder, maar de explosieven is echt Russisch roulette. Meermaals maakte ik mee dat ik gewoon simpelweg vooruit wilde gooien, maar de granaat op miraculeuze wijze vlak voor mijn voeten of zelfs achter me belande wat veelal chaos veroorzaakte en meermaals eindigde in perma-dood van een van mijn karakters. Ik weet niet wie dit ontwikkeld heeft, maar die verdient niet veel goeds.

Helaas zul je nog wel meer van dit soort rare zaken tegen komen in de game. Wat ik ook te vaak mee maakte is dat ik, op de vlucht voor zombies, een deur open zag staan en ik snel naar binnen wilde rennen. Ik liep echter tegen een onzichtbare muur op, omdat de game visueel wel aangaf dat de deur open stond, maar de code erachter toch echt zei dat de deur dicht was. Ook hierdoor ben ik meermaals gestorven.

Tel hierbij op dat er toch ook nog wel veel glitches in de game zitten en je af en toe door stenen valt en vast komt te zitten en dat ik in een 25 tot 30 speeluur zo’n 15 keer een gamecrash had en je weet genoeg. Technisch is de game helaas zo brak als het maar zijn kan. Het was al niet geweldig in de originele game, maar toen kon ik het deels door de vingers zien doordat het een vernieuwende game was en ik opging in de speelwereld. De ontwikkelaar had voor deel twee beterschap beloofd, maar niets is minder waar. Ook grafisch presteert de game ondermaats naar de huidige standaarden.

Wat nieuw en wel leuk is, is dat je nu met vier man in co-op kunt spelen. Je kunt mensen uitnodigen naar jouw wereld of iemand anders zijn wereld bezoeken. Het voegt echter, behalve dat je samen op pad gaat, niets extra’s toe aan de game qua verhaal of missies. Helaas dus ook weer een gevalletje leuk dat het er is, maar had veel meer ingezeten.

Het is dus absoluut een interessante game, maar het wordt helaas geplaagd door bugs en slordigheden. Ik vind het nog altijd een tof spel, hoe de wereld op zich in elkaar steekt en hoe je op verschillende wijze kunt overleven is leuk gedaan. Het goede wordt echter zwaar overschaduwd door de fouten in de game en ik kan bijna niet anders dan de game op dit moment afraden tot dat er een flink aantal patches zijn uitgebracht om dit allemaal te corrigeren zodat het op zijn minst redelijk speelbaar wordt.

Robin Sprokkereef

Robin speelt alles wat los en vast zit zo lang hij zich kan herinneren. Heeft een passie voor PC's, motors en reizen

Reageren is uitgeschakeld omdat er geen cookies opgeslagen worden.

Cookies toestaan Meer informatie over cookies