Pokémon Pokopia review: geweldig ontspannend, ook als je niets met Pokémon hebt

Pak een vleugje Animal Crossing, een paar korreltjes Minecraft, sprenkel er een Pokémon-sausje overheen en je krijgt Pokémon Pokopia. In deze virtuele wereld waarin je de omgevingen van pokémon opknapt, kun je een ontelbare hoeveelheid uren steken.

Het hierboven beschreven recept klonk op voorhand al aanlokkelijk, maar Nintendo en The Pokémon Company hadden voor de release van de Nintendo Switch 2-game vorige week waarschijnlijk zelf ook niet het daverende succes verwacht. Met 2,2 miljoen verkochte exemplaren in de eerste vier dagen sinds release en ontelbare enthousiaste post op socialmediakanalen, heeft Pokopia alles in zich om uit te groeien tot een gigantische hit.

Toegegeven: ook ik onderschatte Pokopia. Dat komt deels omdat ik zelf nagenoeg niets met de Pokémon-franchise heb. De oorspronkelijke Red- en Blue-games op de Game Boy heb ik wel gespeeld, maar sindsdien heeft de reeks mij nauwelijks aangesproken. Het tijdens de coronapandemie uitgekomen Animal Crossing: New Horizons was wél helemaal mijn ding. Hierin knap je je eigen eiland op om het de bewoners naar hun zin te maken. De knusse sfeer gecombineerd met de oneindige creatieve mogelijkheden hielden mij bijna een halfjaar dagelijks geboeid. Een nieuwe Pokémon-game waarin je precies dat doet, raakt dus de juiste snaar.

Je kruipt in de huid van een Ditto, een pokémon die zich nog het beste laat omschrijven als een paarse blob die de uitzonderlijke kracht heeft om zich tot mens te transformeren. Met de menselijke vorm van deze Ditto bezoek je een verlaten wereld waar de mensheid spoorloos verdwenen is. Alleen de uitgedroogde grond en de resten van wat in het verleden grootse gebouwen waren hinten naar een ooit florerende samenleving die inmiddels vergaan is.

Al snel merk je dat je door kleine aanpassingen te maken in dit post-apocalyptische landschap de meest uiteenlopende pokémon aantrekt. Geef de dorre grond wat water en er komt groen gras voor in de plaats. Zet wat bloemetjes neer naast een boom en voordat je het weet wroet er een pokémon tussen. Vervolgens kun je dit zakmonstertje een eigen huis geven. Aan het begin van de game is dat waarschijnlijk een simpel bed van stro en een kampvuur in de buitenlucht, maar na verloop van tijd bouw je echte huizen waar ze in kunnen leven, inclusief luxe meubels en aankleding.

Pokémon Pokopia is gemaakt door de ontwikkelaars van de Dragon Quest Builders-reeks. Net als in die games bestaat de spelwereld in feite uit talloze blokjes, die je na gelieve af kunt breken en weer elders kunt plaatsen. De blokjes gebruik je voor het creëren van de hierboven genoemde huizen, of voor het veranderen van het natuurlijke landschap. Misschien wil je die grote berg in het midden van een dorpje wel afbreken om een vlak landschap te creëren, of bouw je een gigantische brug over twee heuvels om twee verschillende locaties met elkaar te verbinden.

Het mooie van dit alles is dat de game je dit geheel op je eigen tempo laat doen. Pokopia vuurt de ene na de andere klus op je af. Vaak komen deze klussen neer op het verbeteren van de leefomgeving van de pokémon. In het begin kunnen al die taken enorm overweldigen, maar al snel kom je er achter dat er nooit haast achter zit. De pokémon zijn toch wel tevreden en zullen je nooit verlaten.

Heb je tijdens een avondje spelen geen zin om naar de wensen van de inwoners van je dorpje te luisteren? Dan ga je gewoon lekker iets anders doen. Op avontuur in een grot om een van de vele geheimen die de game rijk is te vinden bijvoorbeeld, of op reis naar een ‘droomwereld’ waar je alle materialen die los en vast zitten in je rugzak kunt steken om die weer in je eigen wereld te gebruiken.

De game werkt daardoor heel ontspannend, zoals wel vaker het geval is bij dergelijke ‘cosy games’. Alleen al rondlopen door je zelfgemaakte pokémonstad, vol met creaties waar je trots op bent en pokémon die je vrolijk bedanken voor je noeste arbeid, geeft veel voldoening.

Daarbij is Pokopia enorm toegankelijk, omdat je al spelenderwijs bekend raakt met de verschillende spelmechanismen. Tegelijkertijd houdt de game na het eerste uur ook niet constant je hand vast, waardoor je vrij bent om Pokopia op jouw manier te spelen. Misschien voel je je wel niet creatief genoeg om zelf complete huizen te bouwen. Geen probleem: je kunt blauwdrukken voor huizen kopen. Vind er de juiste materialen en pokémon bij, en de volgende dag staat er een spiksplinternieuwe woning op de door jouw gekozen locatie. Kies de zakmonstertjes die er in mogen wonen en je hebt je taak weer volbracht.

De kers op deze rijkelijk gevulde taart is de grootte van de spelwereld. Het eiland in Animal Crossing: New Horizons is maar een druppel in de oceaan die de wereld van Pokopia is. Alleen al het eerste gebied in Pokopia is veel groter dan wat je in New Horizons voorgeschoteld kreeg, en al snel vind je mysterieuze deuren naar nog meer locaties. Daar wachten weer geheel andere omgevingen op je, die niet alleen nieuwe soorten pokémon aantrekken, maar je ook nieuwe moves leren om de omgeving naar je hand te zetten en materialen geven om je samenleving nog geavanceerder te maken.

Het resultaat is een game waarbij je na twintig uur spelen nog maar het topje van de ijsberg hebt gezien. Voor de echte creatievelingen of de mensen die gewoon graag hun tijd nemen om elk stukje van deze uitgestrekte wereld hun eigen te maken, kunnen er honderden, zo niet duizenden uren besteed worden aan de ontspannen werkzaamheden in Pokémon Pokopia. Uren die je continu met een grote glimlach op je gezicht ervaart.