Marathon review: een extraction shooter van de lange adem

Een marathon is een hardloopwedstrijd van de lange adem: urenlang ben je aan het rennen en het is een eindeloos proces. Maar je werkt er hard voor, je bent trots als je de finish haalt en het is leuk om er met anderen over te praten. Dat is ook ongeveer wat Marathon als game is, maar je moet niet te ongeduldig aan de start staan.

Zoals veel games in zijn genre was het in eerste instantie een wat moeizaam begin om Marathon te spelen. Foutmeldingen, offline: we wilden wel, maar het kon niet altijd. Gelukkig is het uiteindelijk wel gelukt, want Marathon is een game die je uitnodigend om je tanden vast te bijten en niet meer los te laten. Als je dat al intimiderend vindt klinken, dan is dit niet de game voor jou, want dit is een extraction shooter en daar heb je veel intrinsieke motivatie bij nodig. Waarom? Omdat je regelmatig sterft en je dan je voortgang weer kwijt bent.

Marathon staat niet op zichzelf: ontwikkelaar Bungie maakte dit spel in de jaren ‘90 al. Toch zal het voor veel mensen de eerste aanraking met Marathon zijn en dat is niet erg: de game is namelijk heerlijk om te spelen. Marathon is een ruimtevaartuig dat kolonisten gebruikten om hun nieuwe toekomst tegemoet te gaan. Jij bent een Runner, een cybernetische aanwezigheid die op de planeet Tau Ceti IV moet zien te overleven.

De vertelling komt tot je via dingen die je onderweg tegenkomt en dat is tof, al doet dat soms wel angst oproepen dat je misschien iets vergeet. Toch is de vertelling duidelijk en sterk, ook voor mensen die niet de hele gamewereld doorkammen. Het is heerlijk om er zelf helemaal in te duiken, want ik kan het je vertellen, maar je moet het voelen tijdens het gamen. Sterker nog: je leeft het als het ware zelf tijdens het gamen, dus elk woord dat ik eraan vuil maak gaat van je zuurverdiende gametijd af.

Door dus, want de gamewereld is prachtig en de moeite waard om goed te worden bekeken. Er zit heel veel liefde in het eigen maken van dit spel en dat is mooi: er zijn al genoeg 13-in-een-dozijn-games. Wel moet je openstaan om te leren en daarin veel geduld hebben. Ik heb niet veel geduld, dus ik worstelde er iets meer mee om me deze game eigen te maken, maar het mooie is dat wanneer dat eenmaal wel lukt, je hem waarschijnlijk ook heel moeilijk kan wegleggen.

Toch nog even een run, nog even proberen, kijken of dit of dat werkt. Dat hoeft overigens niet per se alleen: je kunt online met vrienden of onbekenden spelen. Je vormt dan een team van drie personen om zo op onderzoek uit te gaan. Je moet allerlei opdrachten doen, waaronder het uitschakelen van vijanden. En de game is onverbiddelijk: het wordt je zeker niet makkelijk gemaakt en het is dus een extraction shooter, wat betekent dat als je het loodje legt, je alles kwijt bent. Je moet echt goed nadenken over hoe je een vijand aanpakt. Het is een vrij stevige leercurve.

Het is niet voor iedereen, maar het is wel goed en mooi gemaakt, en dat zal mensen die niet eens zozeer van deze gameplay zijn zeker over de streep kunnen trekken om toch door te gaan. In ieder geval heeft Marathon heel veel in huis om je te verleiden door te spelen, terwijl het tegelijkertijd ook de game is die je juist keihard de deur tegen je neus gooit. Af en toe dan, afhankelijk van hoe hard je je best doet. Maar je kunt gewoon doorgaan, en je wil ook gewoon doorgaan, want Marathon blijft je pakken op alle goede manieren.

Als ik moet bedenken wat deze game minder goed maken, dan zijn het probleempjes met verbinding en dat soort dingen: de start was niet ideaal. Ook denk ik dat het echt niet voor iedereen is: hoeveel charme het ook heeft, als je dit type game niet ligt en je bent niet een klein beetje te verleiden, dan kun je ook helemaal niets zien in deze game. Soms is het ook keihard en zeker als je je bijvoorbeeld heel erg op je privétijd zit, dan kan een game waarin je in een keer weer alles kwijt kunt raken heel vervelend voelen.

Maar verder? Het is een mooie game om te zien, het is een fijne game om te horen en het is een heerlijke, rewarding game om te spelen. Die rush als iets wel lukt, die vinden we als gamers natuurlijk heerlijk en daarin is deze game hofleverancier. En dat is juist omdat hij het niet makkelijk gaat maken, dus je moet alles uit jezelf halen en dat is soms gewoon hartstikke lekker.