De leeftijdsgrens op LEGO heeft niet altijd met de moeilijkheid te maken

Vind je het heel raar dat een bepaalde LEGO-set 18+ is, terwijl het onderwerp hartstikke onschuldig is? Dan ben je niet de enige. Er wordt vaak gefronst als er weer een 18+-leeftijdscategorie op een set staat. Maar die 18+-beoordeling is niet zoals de kijkwijzer, het is gewoon een verzinsel van LEGO. Je zou het een marketingtruc kunnen noemen.

Bij de sets voor kinderen is het wel degelijk zo dat de leeftijd iets wil zeggen over de moeilijkheid van de sets of de grootte van de steentjes, dus als het om de ukkies gaat, dan kun je je vaak maar beter aan die leeftijden op de verpakking houden. Tegelijkertijd is er niks verplicht: het is niet zo dat je geen set voor 8+ mag kopen voor een 5-jarige. Het kan ook heel goed zijn dat die 5-jarige het binnen een mum van tijd in elkaar bouwt. Bij de kinderleeftijden is het dus meer een richtlijn, zodat je weet wat ongeveer bij een bepaalde leeftijd kan passen. Dat is niet zozeer voor ouders fijn, maar vooral voor mensen die LEGO cadeau doen aan een kind. 5+, 6+, 8+: de leeftijden vliegen je om de oren.

Wat je echter vooral veel ziet zijn sets die voor 18+’ers zijn. Je zou denken dat dat dan een heel moeilijk bouwwerk is, maar dat is niet hoe het zit. Waarom is immers een Botanicals-set van twee rozen voor 8+ en een bos tulpen voor 18+? Het is vooral marketingpraat. Door er een 18+-label op te zetten maakt LEGO duidelijk dat dit niet per se is om verhaaltjes mee te spelen. Deze LEGO-sets zijn voor de verzamelaars en die bouw je een keer en die zet je dan in een vitrine of op een plank om lekker naar je te kijken. Nu zijn de sets voor volwassenen ook vaak wel wat groter en priegeliger, waardoor er ook zeker wel bouwwerken tussen zitten die een jong kind niet zelf zou kunnen, maar wel met begeleiding bijvoorbeeld.

Het feit dat LEGO zo duur is en er pas sinds een aantal jaren een 18+-leeftijdscategorie is, zegt wel dat LEGO met deze sets simpelweg andere bedoelingen heeft dan met de speelgoed-sets. De dozen zijn vaak ook donker en wat stijlvoller, want ze hoeven niet naar kinderen te schreeuwen tussen al het andere speelgoedwinkelgeweld: ze moeten vooral schoonheid laten zien en daarom zijn het vaak die zwarte dozen waarvan je weet: één: dit is niet voor kinderen en twee: dit is prijzig.

Dat het prijzig is is natuurlijk vervelend, maar er zijn sets die hoe langer je ze hebt (en mooi houdt) meer geld waard worden. Bovendien is het voordeel aan de plastic steentjes dat je ze niet kapot kunt krijgen, waardoor je wel lang met de set doet. Mocht je dus in de winkel staan en je eigen kind wil meebouwen, dan is het echt niet zo dat die 18+’set dan aan jullie voorbij moet gaan. Het is simpelweg een net even iets andere tak van sport, al blijft de basis hetzelfde: blokken bouwen in miniatuurvorm.