Tomodachi Life review: nietsnut-game laat je telkens terugkomen

Op Nintendo Switch 2 kun je nu duiken in een game die eerder al op de 3DS verscheen. Hij heeft echter een levensgrote upgrade gekregen, waarbij je nog steeds eigenlijk helemaal niks doet. Tomodachi Life: Living the Dream is heerlijk rustig om dagelijks even op in te checken en te lachen om hoe die Mii'tjes die je waarschijnlijk op bekenden baseert ook echt op je bekenden lijken.

De game is gemaakt als een soort Sims, waarbij het iets minder om allemaal dingen zelf bouwen gaat, maar meer om verzamelen. Je gebruikt Mii’s die je zelf maakt en kunt baseren op je collega’s, familie of beroemdheden. Je kunt op basis van prompts een Mii’tje maken, maar ook helemaal van het begin af aan. Die Mii’tjes krijgen allemaal hun eigen huis op een eiland en vervolgens moet je ze gaan vermaken, voor zover ze dat zelf niet al doen.

De Mii’s vragen je vanalles: om eten, om nieuwe kleren, een beter interieur, en soms hebben ze de hik en moet je ze helpen. Of ze komen met een quiz waarbij je ingezoomde producten te zien krijgt die je dan moet zien te benoemen. Hoewel het erg leuk is, zijn de willekeurige interacties wel het beste. Sommige Mii’s zijn spontaan op elkaar verliefd, sommigen worden keihard in de friendzone gezet en anderen zijn drukker met hun laptop op het strand (heel accuraat).

Het leukste aan dit spel is de combinatie van verzamelen aan de ene kant en verrassing aan de andere. Je kunt al het verschillende eten verzamelen, net als de kleding en het interieur. Daarnaast heb je dan dus vreselijk rare situaties waar de Mii’s in belanden. Van de dromen waarin ze achtervolgd worden door een denneappel tot de gesprekken over gekke hobbies; je weet nooit wat je te wachten staat en dat is tof.

Wel is het een game waar je niet zomaar even drie uur achter elkaar in steekt: het is een heel snackbare game die je even een kwartier doet voor het slapengaan. En dat is prima, maar ik denk wel dat Nintendo de prijs ook wat snackbaarder had mogen maken. 60 euro kun je ook uitgeven aan grote game-ervaringen en zo voelt dit spel niet. 40 euro had een beter prijspunt geweest. Ik heb me laten vertellen dat de game jarenlang in ontwikkeling was om maar al die interacties erin te krijgen, en dat is tof, maar dat merk je tegelijkertijd ook weer niet zo heel erg in het spel, omdat het ook vaak een herhalingsoefening is.

Dat laatste klinkt negatief, maar is het zeker niet. Het is in Tomodachi Life juist wel lekker dat je veel herhaalt. En juist omdat het wat korter speelt, heb je ook geen last dat het vervelend wordt. Al moet ik wel zeggen, maar dat kun je waarschijnlijk uit de trailer ook wel opmaken. Het is niet voor iedereen. Het is geen game waar iedereen automatisch mee wegloopt. Je moet er misschien zelfs wel een beetje een steekje los voor hebben, of in ieder geval een gek gevoel voor humor. Want dat gevoel voor humor hebben ze bij Nintendo overduidelijk wel.