online Heb je ook die ervaring dat je vaak pas achteraf snapt wat je van iemand of van een gebeurtenis geleerd hebt. Zo'n ervaren met 'ongezocht leren' had ik ook met de pianist Wibi Soerjadi halverwege de jaren '90. Hij was toen 'hot', met zijn Bösi en zijn solo-recital in Carnegie Hall. Pas jaren later, toen e-business inmiddels een 'mentaal begrip' was, begreep ik hoe zeer hij eigenlijk al 'into e-business' was, avant la lettre, en hoezeer ik denkbeelden en begrip daar heb opgepikt.
Waarom? Wibi is natuurlijk ZZP'er die heel goed weet wat zijn koopwaar is. Een artiest en ambachtsman met in wat hij doet focus op waar die goed in is en die toen al 'het nieuwe werken' toepaste. Hij bewoog zich toen in de jaren '90 als cultureel ondernemer buiten de vaste structuren van het Nederlandse klassieke muziekleven, van zowel het standaard ondernemen als ook van de muzikale repertoire keuze: 'he ran his own race'. Nu zouden we zeggen dat hij het concept 'blue ocean marketing' toepaste. Hij vond Wibi Soerjadi uit.
Hij creëerde zijn eigen vorm, zijn eigen publiek en zijn eigen kanalen en bleef daar trouw aan in de loop der jaren. Niks 'copy cat', hoe zo aanpassen? 'Be an original'. Ook in zijn 'operations' zien we zaken terug waarover inmiddels heftig geschreven wordt. Wibi huurde gewoon zelf het Concertgebouw en andere podia buiten alle impresariaten om, regelde de eigen kaartverkoop via internet, regelde zijn eigen marketing&branding en 'customer engagement' en spinde daar garen bij. Wie niet gezien is is weg. Wibi snapte die internet wetmatigheid als geen ander. lees meer