​Internet governance en de digitale Chinese muur

​Internet governance en de digitale Chinese muur

Vorig artikel Volgend artikel

Het besturen van het internet? 'Liever niet' zeg ik zoals velen. Hoe bestuur je iets dat geen grenzen kent, op bijna de hele wereld invloed heeft en waar zoveel belangen aan verbonden zijn? Dat is de vraag die centraal heeft gestaan in bijna elke bijeenkomst over internet governance in de laatste 15 jaar. Afgelopen week vond het Internet Governance Forum plaats in Istanbul, een grote VN conferentie die vorm moest geven aan de ontwikkeling van gedeelde internationale normen en afspraken als het gaat om het besturen van het internet.

Bedrijven, maatschappelijke organisaties en overheden praten over nieuwe ontwikkelingen en oplossingen die ze kunnen vinden. De afgelopen jaren staan vooral in het teken van de wereld post-Snowden; massa surveillance en de rol die bedrijven daarin spelen. Is het nog wel mogelijk om de kansen van het wereld wijde web te grijpen als er geen vertrouwen en veiligheid voor internet gebruikers is? Zijn technische oplossingen zoals encryptie voldoende, of moeten er wetten en regels komen? En kan dat wereldwijd?

Maar los van alle mooie discussies over internet governance is het open internet is natuurlijk al op verregaande wijze beperkt door beslissingen die bedrijven en overheden dagelijks nemen. Deze blog schrijf ik vanuit China waar ik ben voor een bijeenkomst van de Young Global Leaders en hier ondervind ik direct wat dat kan betekenen. Voor ik vertrok was mijn eerste zorg hoe ik veilig online zou kunnen. Met een schone tablet en een VPN ging ik op weg. Tot mijn verbazing kwamen vele andere bezoekers van de top er pas in China achter dat de sociale media die ze thuis gebruiken hier niet werken. Nog steeds hebben veel mensen geen goed beeld van de wijde censuur, blokkering van sites en monitoring hier. De meeste bezoekers nemen dan ook geen maatregelen om veilig online te kunnen.

In een week in China krijg je geen volledige indruk van de lange termijn impact die censuur heeft op de 700 miljoen internetgebruikers in dit land. Maar deze discussie op Wikipedia (zie ook onderstaande afbeelding) over de Tiananmen Square demonstraties in 1989 geeft een indruk. De vraag is welke informatie er überhaupt in het Chinees te vinden is. Er schijnen tienduizenden mensen te werken aan het real time aanpassen van de filter termen op sociale media in China.

image-wikipedia

Gelukkig zijn het juist mensen in repressieve samenlevingen die vaak zelf de slimste oplossingen bedenken. Niet alleen om toch online te kunnen, maar ook om via het gebruik van metaforen toch maatschappelijk gevoelige discussies te voeren. In onderstaande video legt Chinees journalist en blogger Micheal Anti daar iets over uit. Hij vraagt ook om Chinezen hun eigen manier te laten vinden. Toch vind ik dat de internationale verantwoordelijkheid essentieel blijft.

Er is een toenemende spanning tussen de inherente grenzeloosheid van het internet en de wil van nationale overheden om controle over het internet en zijn gebruikers uit te oefenen, binnen en buiten de eigen grenzen. Landen als China, Rusland en Iran zijn bang om hun monopolie op informatievoorziening te verliezen en voor de emanciperende kracht van het internet. Omgekeerd is het behouden van een open en vrij internet juist cruciaal voor bijvoorbeeld de Europese Unie, vanuit een economisch, strategisch en mensenrechten perspectief. De innovatieve, democratiserende kracht van een vrij internet en de mogelijkheden die dat biedt zijn van onschatbare waarde en daarom moeten we voorop lopen in de strijd om die te beschermen.

De afgelopen 15 jaar vergaderen hebben nog steeds geen sluitend antwoord kunnen geven op hoe we in internationaal verband transparant en democratisch beslissingen kunnen maken die potentieel invloed hebben op de levens van miljarden internetgebruikers wereldwijd. Dit gebrek aan vooruitgang is voor sommigen reden om het hele concept internet governance naar de prullenbak te verwijzen. Dat is niet slim, want er staan enorme belangen op het spel. We moeten juist zorgen dat de bestaande structuren herzien worden zodat we effectiever, transparanter en inclusiever kunnen overleggen. Maar laten we niet doen alsof fora over internet governance op zich staan in het bepalen van het bestuur van het internet. Bedrijven en overheden gaan door met het nemen van hun eigen beslissingen, helaas vaak tegen het publieke belang of de vrijheden van de internetgebruiker in.

[Afbeelding via Fotolia]

Meer content

Marietje Schaake

Marietje is Europarlementariër voor D66 sinds 2009. Ze zet zich in voor digitale vrijheid. Het Europees Parlement steunde in 2014 haar voorstellen voor...

Reageren is uitgeschakeld omdat er geen cookies opgeslagen worden.

Cookies toestaan Meer informatie over cookies