In de afgelopen weken heb ik diverse nieuwe toestellen getest. Een van
de modellen die mij in positieve zin opviel was toch wel de Sony Ericsson Satio.
Dit toestel werd in Barcelona tijdens het Mobile World Congress van
2009 voor het eerst aan de wereld getoond. Toen nog onder de werknaam
Idou. De Sony Ericsson Satio maakt, net als de Aino en Yari, deel uit
van de nieuwe Entertainment Unlimited toestellijn van de Zweeds-Japanse
fabrikant.
Net als de Nokia N97 is de Satio uitgerust met het
Symbian S60 Touch (series 5) besturingssysteem maar, en dat is wat mij
betreft een van de belangrijkste voordelen, bij de Satio werkt alles
net effe iets soepeler en sneller dan bij de N97. Kortom, hoog tijd voor een uitgebreide review van Sony Ericsson’s nieuwe entertainment paradepaardje.
Het allereerste dat mij opviel toen ik de Satio uit de verpakking haalde was het gewicht van het toestel. Ondanks het feit dat hij onder andere uitgerust is met een groot Touchreen display, een 12.1 megapixel camera, WiFi, GPS en een 1000 mAh accu voelt hij bijzonder licht aan en met … gram is de Satio ook lichter dan bijvoorbeeld de Samsung Galaxy en de iPhone. Natuurlijk is hij ook een stuk lichter dan de Nokia N97, maar dat komt voornamelijk omdat de Satio geen fysiek qwerty toetsenbord heeft.
Het tweede in ’t oog springende kenmerk van de Satio is de ietwat groot uitgevallen cameraklep aan de achterzijde. Die zorgt weliswaar voor een prima beveiliging (tegen stof en krassen) van de 12.1 megapixel CyberShot camera maar hij had wat mij betreft iets compacter mogen zijn. Gelukkig werkt de verende mechaniek voor het openen en sluiten van de cameraklep wel een heel stuk beter dan bij de C905, een van de voorgangers van de Satio.
Aan de linkerzijde van het toestel vind je de ontgrendelknop die zit net effe iets hoger dan bij de N97 en is daardoor ook iets beter bereikbaar. Ook goed om te zien is het feit dat Sony Ericsson bij de Satio heeft gekozen voor de microSD standaard. De ingang voor het geheugenkaartje zit ook aan de linkerzijde van het toestel en je hoeft dus niet, zoals bij sommige andere toestellen, de accuklep (en accu) te verwijderen om een geheugenkaartje te installeren of verwisselen. Helaas heeft Sony Ericsson wel weer gebruik gemaakt van de standaard Sony Ericsson aansluiting voor de lader en headset. Jammer dat ook dit multimedia toestel van deze fabrikant weer geen 3.5mm audio aansluiting en een microUSB connector voor het opladen heeft. Gelukkig heeft Sony Ericsson dit keer wel gekozen voor het inbouwen van een microSD geheugenkaart gleuf in plaats van de, bij mobiele telefoons, ietwat minder gangbare, en duurdere, MemoryStick M2. Standaard wordt overigens ook een 8GB microSD geheugenkaart meegeleverd.
De rechterzijde van het toestel wordt helemaal ingenomen door de bedieningstoetsen voor de camera en de volumeregeling. Direct naast de WiFi en GPS ‘logos’ zit de volumeregelaar die, als de camera gebruikt wordt, ook dienst doet als bediening voor de zoom functie. Daarnaast zit de ‘play’ knop voor het direct openen van de gallery. Vervolgens heeft Sony Ericsson een cameramodus toets geplaatst. Hiermee kun je, zoals verwacht, schakelen tussen de foto- en video opname functie. De laatste toets aan de linkerzijde van het toestel is voor het maken van foto’s of het opstarten van de camera. In dat laatste geval moet je er natuurlijk wel voor zorgen dat de cameraklep ook geopend wordt. Dat gaat namelijk niet automatisch. Aan de bovenzijde van de Satio zitten alleen de aan/uit knop een externe speaker en aan de onderzijde vind je de aansluiting voor een keycord.
De voorzijde van de Sony Ericsson Satio wordt nagenoeg geheel ingenomen door het Touchscreen display. Net onder het display bevinden zich nog drie toetsen. Links de verbind-toets, rechts de verbreek-toets en in het midden een knop voor het opstarten van het menu. Boven het display zit verder nog de front (videocall) camera, nabijheids sensor en de speaker.
De vormgeving, of het design, van de Sony Ericsson Satio is natuurlijk grotendeels een kwestie van smaak. Ik ben redelijk gecharmeerd van het design van de Satio. Het toestel ligt prima in de hand en de ronde vormen aan de boven en onderzijde geven hem een ietwat plattere uitstraling dan dat hij in werkelijkheid is. Sony Ericsson had wel iets meer werk mogen maken van de laklaag op de kunststof behuizing. Die begon bij mijn exemplaar namelijk al vrij snel te bladeren, vooral rondom het display. Een beschermhoesje is dus zeker geen overbodige luxe. Helaas zit die niet in de doos erbij. Standaard krijg je er overigens wel een losse sylus bij, maar die heb ik in niet aan mijn toestel gehangen en eerlijk gezegd heb ik hem in de zes weken dat ik de Satio aan het gebruiken ben ook niet gemist.
