Column: Lees eens een boek

Extra Lives: Why Video Games Matter door Tom Bissel

Als een ex-gameverslaafde een boek over gaming schrijft, dan kun je wachten op hel-en-verdoemenisverhalen over die verdorven game-industrie en hun spelletjes. Tenminste, dat dacht ik tot ik Extra Lives las. Bissel schrijft met scherpe pen een indrukwekkende analyse over de industrie, de gebruikers en de dealers. Daarnaast gunt Bissel de lezer een kijkje in zijn gamebestaan. Hilarische verhalen over zombies doden in Resident Evil tot het betreden van de digitale wereld van Grand Theft Auto.

Ik moet bekennen dat ik wel even schrok toen ik mij onder het lezen realiseerde dat zijn verhaal mij wel heel bekend in de oren klonk. Naast het feest van herkenning (honden die door ramen springen) wordt gaming op een serieuze manier behandeld. Bissel strikte zelfs grootmeesters als Peter Molyneux (Fable) en Cliff Bleszinski (Gears Of War) om mee te werken aan Extra Lives.

Fun Inc. door Tom Chatfield

Alle vooroordelen over het spelen van games worden door Tom Chatfield op een intelligente wijze van tafel geveegd. Fun Inc. is echter geen saaie kost. De schrijver blaast tussen de serieuze stukken op een aantrekkelijke manier allerlei weetjes en feitjes richting de lezer.

Voor de diehard gamer zijn deze anekdotes misschien niet nieuw, maar om deze in boekvorm te zien is verfrissend en geeft genoeg munitie voor iedere discussie over gaming. Ook is Fun Inc. het perfecte cadeau voor iedereen die wel eens geroepen heeft dat onze hobby eigenlijk iets voor kinderen is.

Guiness World Records 2011 Gamer’s Edition

Sinds 2008 geeft Guiness World Records jaarlijks een boek uit over gamen. Naast de vele records is elke editie ook een briljant naslagwerk over het vorige jaar. Alle grote games komen voorbij en elke periode word uitgebreid beschreven; van releases tot het nieuws uit die tijd. De indeling is zo dat Gamer’s Edition in hapklare brokken opgenomen kan worden. Korte aantrekkelijk stukjes en to the point.

Ik ben al een tijdje werkzaam in de game-industrie, maar toch word ik elk jaar verrast met nieuwe en vaak nutteloze, doch grappige, weetjes. Zo las ik dat Christopher Lee de oudste stemacteur in een game is en dat de Amerikaan Michael Betts het record heeft van meeste keer sterven in een multiplayer-match van Call Of Duty Modern Warfare 2. Verrassend genoeg was dat maar 27 keer. Guiness World Records 2011 Gamer’s Edition is interessant, grappig en inspirerend tegelijkertijd. Wedden dat ik het record van Betts kan verbreken?

Reality Is Broken door Jane McGonigal

Is het spelen van games tijdverspilling? Volgens de schrijfster en gameontwikkelaar McGonigal niet. In 354 bladzijden overtuigt zij de lezer waarom het spelen van games juist het tegenovergestelde is. Reality Is Broken is bij vlagen een beetje prekerig, maar de boodschap is duidelijk. De toekomst is weggelegd voor diegene die games begrijpen, spelen en ontwerpen.

Dit boek is volgens mij het meest toegankelijk voor niet-gamers die alsnog iets over het onderwerp willen weten. Dit komt vooral doordat Jane het onderwerp zo breed en laagdrempelig mogelijk neerzet.

JPod door Douglas Coupland

Een klassieker van de man die de wereld jaren geleden verblijdde met de klassieker Generation X. In het fictieve boek JPod wordt de lezer meegenomen in de wereld van gameontwikkeling. Zes jonge mensen maken een game voor een groot bedrijf (men fluistert dat Electronic Arts model stond) en komen daar het tegenovergestelde van creativiteit, bizarre situaties, wereldvreemde personages en de problemen van het maken van een game tegen.

Vlot geschreven en zeer herkenbaar voor iedereen met een beetje verstand over de industrie. Als je dat niet hebt, geen nood, want als je in het achterhoofd houdt dat het hier gaat om EA, is dit boek onthullend (ook al is het natuurlijk allemaal verzonnen). Toch, mijnheer Coupland?

Porn & Pong door Damon Brown

De prijs voor beste titel van een boek ooit moet naar dit werkje van Damon Brown gaan. De schrijver die ervaring opdeed bij Playboy doseert in dit veel te dunne boekje over hoe videogames de zogenaamde ‘popculture’ veranderde. Alles komt voorbij: van het pornotijdperk in de jaren zeventig tot de huidige tijd van het grote geld. Browns pen zit vol (zwarte) humor. Hij maakt in 154 pagina’s vele vergelijkingen die op het eerste gezicht een beetje gek klinken. Als je daar langer over nadenkt moet je echter zeggen: hij heeft een punt.

Zo zoekt hij de vergelijkingen tussen reality-tv en De Sims (ze verschenen volgens Brown in hetzelfde jaar). En gaat hij vervolgens net zo makkelijk in op het feit de borsten van Pamela Anderson niet zo belangrijk meer leken toen een uit pixels bestaande Lara Croft in een groen latex pakje over het digitale scherm denderde.

EXTRA: The Ultimate History of Video Games door Stephen L. Kent

Hallo, Patrick hier. Ik moest toch even inbreken toen ik zag dat Jeroen veel boeken heeft genoemd die de discussie over games centraal hebben of anderszins van buitenaf naar ons aller hobby kijken, maar geen enkel boek over de historie van games heeft genoemd. Je kunt alleen maar goed over games praten als je een idee hebt over de historie die deze piepjonge industrie tot nu toe heeft beleefd en The Ultimate History zorgt ervoor dat je precies weet waarom de spelers op dit moment doen wat ze doen.

Het is niet het enige boek dat je een redelijk historisch perspectief geeft: Game Over geeft een fascinerend inzicht in de vroege jaren van Nintendo en verleden jaar is er nog een boek uitgekomen dat de Europese ontwikkelingen ook meeneemt, genaamd Replay: the History of Video Games. Het is zeker de moeite waard, al is het maar om de redelijk hilarische anekdotes van de toenmalige voortrekkers van games te lezen. Van de drugshippies bij Atari, de sjacheraars van Commodore tot de climactische uitbarsting van Hiroshi Yamauchi, er zitten veel leuke menselijke verhalen in de historie van het electronische entertainment en die zijn het lezen zeker waard.