Waarom je Squid Game: The Challenge niet met Nederlanders kunt maken

Als je zo’n fan bent van de psychologische spelletjes in Squid Game dat je eigenlijk niet zonder kunt nu de serie is afgelopen, dan is er tenminste nog een ding om te kijken in die franchise: Squid Game: The Challenge. Het is een Amerikaanse aangelegenheid en dat is maar goed ook, want we denken niet dat dit concept zich goed naar het Nederlands laat vertalen. Dit is waarom.

We laten ons niet zo meeslepen in een televisieprogramma. Je moet nu eenmaal heel enthousiast en uitbundig doen, plus je helemaal vastbijten in de spellen. We zijn van het ‘doe maar gewoon, dat is al gek genoeg’, dus dan heel overdreven meedoen en je laten meeslepen, dat is aan Nederlanders niet besteed.

Daarnaast helpt het je vaak als je een zielig verhaal hebt. Je ziet dat ook in de sollicitatiekamerstukjes (en vaak in andere programma’s): mensen hebben een moeilijke jeugd gehad, ze hebben een zieke opa, ze willen een dierenasiel beginnen voor goudvissen met een vin te weinig: een ernstig verhaal blijft hangen en dat is iets waar we in Nederland niet zo van zijn: wereldkundig maken dat we problemen hebben. Er zijn wel mensen die het doen, maar het komt niet heel vaak voor.

Er wordt vaak gezegd dat we als volkje erg gierig zijn. We splitten rekeningen in plaats van dat we om en om betalen, en als iemand alleen maar muntthee drinkt in plaats van wijn dat kijkt niemand er raar van op dat diegene dan minder wil meebetalen. Je kunt in deze show wel een gigantisch bedrag winnen, maar de kans dat je wint is enorm klein. Daarnaast gaat er ook een groot deel naar de belastingdienst… niet echt iets voor ons. '

In het tweede seizoen hebben we de vader en de dochter, maar ook anderen die duidelijk het verhaal vertellen. En dat zorgt mede voor heel emotionele momenten. Wie wel eens heeft gezien hoe Winston, Gaston, Quinty en Caroline de prijzen van de Postcodeloterij uitreiken, die weet: er moet veel gebeuren om ons aan het huilen te krijgen. Niet dat we nooit huilen, maar er is in ieder geval meer voor nodig dan bij de gemiddelde Amerikaanse deelnemer.

Het grootste probleem is waarschijnlijk dat we veel te direct zijn. We maken niet zoveel drama, want we vertellen het gewoon hoe het is. Door niet steeds om de hete brei heen te draaien, mis je spanning en intrige. Wel kan het zorgen voor vuurwerk op het gebied van conflict, maar dan komt meestal toch die nuchterheid weer om de hoek kijken.

Er zijn ook redenen om te denken: jawel, dit is juist heel geschikt voor Nederlanders. Ten eerste is het geld natuurlijk wel levensveranderend, ook al is er weinig kans op. Ook zou het ons waarschijnlijk weinig boeien om zo’n uniformachtige sportoutfit aan te hoeven, want we zijn geen ijdel volkje. En er zijn veel fans van Squid Game in ons land, dus ook wat dat betreft zou het wel goed zitten. Misschien een Nederlander naar de Amerikaanse versie laten gaan dan? Het is afwachten of er nog een nieuw seizoen komt: de Koreaanse serie is immers ook afgelopen.