Gamers gaan in protest. Ze willen niet langer dat er zoveel software als live services worden gemaakt. In eerste instantie is het protest opgehangen aan de sluiting van Bluepoint
Games, de studio achter populaire remasters zoals Demon's Souls, maar het is groter dan dat: waar komt die negatieve houding tegenover live services vandaan?
Games als live services
Een live service-game is spel dat nooit af is.
Ontwikkelaars brengen hem uit en gaan er vervolgens jaren aan doorwerken. Fortnite is er het beste voorbeeld van: de game dateert al van 2017, maar met de nieuwe seizoenen en door andere nieuwe toevoegingen voelt het spel als een game uit 2026. Vaak hebben dit soort online diensten een verdienmodel dat om die seizoenspassen, cosmetische items en uitbreidingen draait en vaak zijn ze dan ook gratis of heel laaggeprijsd in aanschaf. Klinkt in principe goed, want het is een relatief goedkope manier om te gamen, maar er zitten heel wat haken en ogen aan.
Het spel is niet van jou
Dit is een discussie die al langer gevoerd wordt in de wereld van games, maar een van de redenen dat mensen niet van deze games houden is dat het spel je bezit niet wordt. Daaraan gelieerd is dat als de servers offline gaan, je alles kwijt bent. Als jij honderden uren en euro's in een game steekt die je heel graag speelt, maar waar niet extreem veel succes in zit voor een studio, dan kan daar zomaar de stekker uit worden getrokken. Zonder servers bestaat het spel niet, dus ben je afhankelijk van de grillen van de gamewereld. En juist zo'n sluiting van Bluepoint Studios, dat het echt niet onverdienstelijk deed, doet gamers weer beseffen dat ook als je denkt dat de zon schijnt, er toch een dikke wolk kan oppoppen.
Je MOET spelen
Veel van deze games doen er alles aan om je maar elke dag terug te laten komen. Dat is bijvoorbeeld door bepaalde achievements en beloningen toe te voegen. Maar ben je er een dag niet, of log je even een week niet in, dan mis je belangrijke dingen. Ook de limited-time events kunnen dan zo aan je neus voorbijgaan en dan mis je toch iets belangrijks in het spel. Voor sommige gamers wordt het spelen zo niet meer iets wat ze uit plezier en ontspanning doen, maar omdat het een moetje is. In het verlengde daarvan is het ook vaak zo dat voortgang extra traag is, waardoor je maar moet blijven grinden in plaats van dat je lekker van het spel en nieuwe ervaringen geniet.
Games staan in de kinderschoenen
Vaak is het bij spellen met het live service-concept ook nog zo dat ze bij release helemaal niet zo goed in elkaar zitten. Het is als het ware het beste wat de studio tot dan kon doen, maar er moet geld verdiend worden dus wordt zo'n spel vast live gezet terwijl het eigenlijk nog niet helemaal tot in de puntjes in orde is. Hier lijd je als gamer onder, omdat je met bugs en een soms nog wat kale game te maken hebt, die misschien nog niet helemaal de moeite waard is om op dat moment je tijd in te steken.
Microtransacties
Speciale valuta, boosts, cosmetics, season passes: het lijkt soms alsof je in een winkel speelt in plaats van in een gamewereld. Bij sommige games worden de microtransacties zo fanatiek toegevoegd, dat het het spelplezier toch wel degelijk vergalt.
Ze redden het vaak niet
En ja, dan komen we toch terug bij waar het uiteindelijk allemaal om draait: die servers. Je moet als gamer aan zo'n spel committen, maar eigenlijk weet je op dat moment nog helemaal niet of het wel een hit wordt. En het feit is: de meeste games redden het niet. Er wordt vaak genoeg de stekker uitgetrokken en dan blijf jij achter met allemaal tijd die je hebt 'verdaan'. Hopelijk voel je het niet helemaal zo, mocht het je overkomen, maar het is wel iets waar gamers -terecht- boos om worden, wanneer iets waar ze veel liefde en moeite instaken zomaar verdwijnt.
Kortom, die live services-games is een
genre waarvan het maar afwachten is hoe het zich gaat ontwikkelen. Gaat het net zo snel als de episodische games die inmiddels al jaren verdwenen zijn, of is dit toch wel gewoon echt hoe gamen anno 2026 en in de toekomst nu eenmaal werkt? De tijd zal het leren, en wellicht hebben boze gamers daar ook wel een groter aandeel in dan ze zelf denken.