Pikmin 3 heeft het nog steeds

Vorig artikel Volgend artikel

Hoera! Er is weer een nieuwe Wii U game! Hoe erg het ook is, ik was bijna vergeten dat ik Nintendo's nieuwste had staan totdat Pikmin 3 uit het struikgewas is gekropen. Men zegt dat Shigeru Miyamoto het idee voor de originele Pikmin kreeg tijdens het tuinieren, maar al had hij het gekregen tijdens het kakken; Pikmin is één van de charmantste series ter wereld. De kleine wandelende plantmensjes zijn vreselijk aandoenlijk en dat maakt deze vriendschappelijke variant van een RTS er één met een speciaal verschil: je wil geen units verliezen. Nintendo heeft in deze upgrade naar HD voor de serie niet gerommeld aan wat Pikmin zo leuk maakt en dus is de gemakkelijke conclusie dat dit een bijzonder welkome toevoeging aan je Wii U-collectie zou moeten zijn.

Pikmin 3 heeft het nog steeds

Pikmin is in deze versie niks veranderd: je speelt nog steeds als een gecrashland team dat op een vreemde planeet de Pikmin tegenkomt en er al snel achterkomt dat er zonder de hulp van de spruiten geen weg terug is. Waar Captain Olimar in de eerdere Pikmin op zoek was naar schatten hebben de Captain, Alph en Brittany hoge nood aan voedsel en dus moet er fruit geoogst worden. De Pikmin zijn klein maar door ze met een vaste hand te leiden kunnen ze alles voor je doen: vijanden verslaan; objecten terugbrengen naar het ruimteschip en zorgen voor nageslacht door pellets of vijanden terug te brengen.

Naast de gebruikelijke rode, blauwe en gele Pikmin komen dit keer ook nog de roze vliegende en de keiharde en kristal brekende Rock Pikmin je leger versterken. De manier waarop die gebruikt worden is ouderwets Nintendo: goed doordacht en met onmiddelijk duidelijke voor- en nadelen. De game neemt je sowieso nogal bij de hand in het begin om je elk detail uit te leggen; leuk voor nieuwelingen maar als terugkerend bankgeneraal ietwat langdradig. Maar goed, je weet wel meteen wat je met de nieuwe Pikmin kunt. Die zijn trouwens een betere toevoeging dan de witte en paarse Pikmin van deel 2, die je daarom vermoedelijk ook niet in het verhaal terugziet. Ze komen alleen maar terug in de losse missies die buiten het verhaal vallen en je een hele straffe tijdslimiet geven en dan kijken hoeveel je gedaan krijgt in die altijd te korte tijd, of dat nu het verslaan van vijanden is of het verzamelen van zoveel mogelijk fruit. Het is ook daar dat één van de belangrijkste euvels van de game om de hoek komt kijken: het standaard besturingssysteem voldoet eigenlijk niet helemaal.

pikmin-3-1

Om deze game namelijk op hoog niveau te spelen heb je iets uit de oude doos nodig: een Wiimote en een Nunchuck. Het is verbazend hoeveel sneller en efficiënter je bent als je het wegmikken van de Pikmin kunt loskoppelen van je eigen beweegrichting. Op de Gamecube werd dat opgelost met een klein pookje (de C-stick) maar dat heeft de Gamepad niet en op dat moment zie je wel heel sterk dat dit eigenlijk een Wii game was die opgepoetst is voor de Wii U. De enige toevoeging voor de Gamepad is dat er een kaart op het scherm getoond wordt die je kunt gebruiken om te zien waar het fruit, de Pikmin en je basis zijn. Je kunt ook je huidig geselecteerde groepje via de kaart ergens heensturen en dat is zeker handig, maar niet wereldschokkend. Sterker nog: je moet ook als je met Wiimote speelt soms je Gamepad blijven gebruiken, dus je moet hem altijd ergens in de buurt hebben liggen.

Het is natuurlijk wel ook zo dat je de game zonder TV op je Gamepad kunt spelen dus dat beknot de mogelijkheden voor extra besturing al automatisch. Het blijft een onhandige wisselwerking die Nintendo steeds moet maken: wil je de gamepad gebruiken voor extra zaken, of wil je de spelers de mogelijkheid geven om zonder hun TV te spelen? Pikmin is goed te spelen op het Gamepad, hoewel je niet moet verwachten dat je records gaat verbreken: de Pikminnetjes zijn al zo klein en op het kleine scherm met relatief lage resolutie wordt het er niet makkelijker op om alles in de smiezen te houden. Het is natuurlijk wel leuk om gewoon even lekker rond te lopen en wat dingetjes te verzamelen; iets waar Pikmin 3 zich heel goed voor leent. Los van een aantal verdwaalde Pikmin aan het einde van een dag (die 15 minuten gaan toch verdomd snel om als je probeert een banaan te bemachtigen) of tijdens verkeerd gekozen gevechten is het bijna therapeutisch om met de heerlijk rustgevende muziek met je gekleurde en oh zo schattig klinkende sprietjes door de quasi-fotorealistische omgevingen rond te lopen. De HD-makeover heeft de game in dat opzicht wel echt goed gedaan.

96128

Het mag duidelijk zijn dat Pikmin 3 niet per sé een goede reclame is voor de Wii U: de effectiefste besturing is nog steeds de Wiimote en Nunchuck en de reden om met het Gamepad van de Wii U te spelen is nou niet de allerbeste. Maar dat doet niks af aan het feit dat Pikmin als concept fantastisch is en dit derde deel daarin een hele mooie balans heeft gevonden tussen de stress van het presteren binnen de tijdslimiet en de vrijheid om te kunnen doen wat je interessant lijkt. Het had iets uitgebreider mogen zijn voor de hardcore fans, maar wat er is, is weer meesterlijk gebalanceerd zoals Nintendo dat zo goed kan. Als je op de één of andere manier in het bezit bent van een Wii U en nog nooit Pikmin hebt gespeeld zit er maar één ding op: halen. Ken je Pikmin en vraag je je af of het de moeite is om nog een deel in de serie te spelen: ook halen. Dit is gewoon een hele sterke game, of hij het platform waar 'ie op te krijgen is nou verkoopt of niet.

Pikmin 3, ontwikkeld en uitgebracht door Nintendo voor de Wii U op 26 juli 2013

Meer content

Patrick Smeets

Game-enthousiast, tech blogger en presentator. Was ooit rockster. Local celebrity in Limburg maar ziet graag veel van de wereld. Er zijn niet genoeg kattenGIFjes...

Reageren is uitgeschakeld omdat er geen cookies opgeslagen worden.

Cookies toestaan Meer informatie over cookies