Een Lor van Douwe Egberts. Who Else?

Vorig artikel Volgend artikel
Een Lor van Douwe Egberts. Who Else?

Soms wil je als blogger ook wel eens gewoon ongeneerd van je af schrijven. In een recensie bijvoorbeeld. En moet dat dan op DutchCowboys? Nou, niet persé, maar het gaat hier wel om de strijd tussen twee marketingbedrijven pur sang: Douwe Egberts en Nestlé (Nespresso), waarbij met name de laatste al vanaf het prille begin heeft ingezet op het Internet als voornaamste verkoopkanaal. Ik was denk ik een van de eerste Nespresso-drinkers in Nederland. Veel eerder in elk geval dan George Clooney. En wie aan Nespresso komt, komt een beetje aan mij.

Nespresso begon commercieel in 1991, tien jaar eerder derhalve dan de Senseo, hoewel deze laatste omiskenbaar hét marketingsucces werd van de jaren 0. Niet aan te slepen die Senseo-koffie-padzzzz. En leek het principe een beetje op Nespresso?
Als in: "een apparaat dat water door voorverpakte kleine hoeveelheden koffie pompt"?
Ach, een beetje dan. Senseo was al een soort me-too, maar dan innovatief, iets toevoegend aan het origineel. Senseo leverde ook koffie met een echte schuimkraag. Maar daarmee hield elke vergelijking met espresso ook wel op. De koffie bleef gewoon slappe Hollandse koffie. En het werd nog erger, want gaandeweg besloot Douwe Egberts dat je voor hetzelfde geld ook wel met wat minder koffie toe kon. Ze zullen wellicht gedacht hebben "het gaat immers om het schuim, niet om de smaak". DE had met Senseo een goudmijn in handen, en bestreed elke copie van het concept te vuur en te zwaard, talloze rechtszaken volgden tegen elke vermeend inbreuk op de octrooien, tot de rechter in 2005 oordeelde dat het octrooi niet langer geldig was.

Niet getreurd, moeten ze bij DE gedacht hebben. Dan zijn de octrooien van Nespresso ook niet te beschermen.
Dus levert Douwe Egberts nu een echte 'me-too' lijn cupjes voor de Nespresso-machines. Niet alleen verkrijgbaar op Internet, maar ook bij de Albert Heijn bij mij om de hoek. Nou dat wilde ik wel eens proberen. Lor Espresso. Nou is lor een uitstervend woord in Nederland (het betekent oude lap, vodden), maar om dan je duurste koffie zo te betitelen vind ik wel heel gewaagd.

Maar goed, geprobeerd en blindgeproefd. En het is simpel: geen van de vier smaken kan ook maar tippen aan de originele van Nespresso. En dat tegen een prijs die op 3,09 euro voor tien cupjes ligt, tegen 3,30 voor tien cupjes bij Nespresso. Nog geen 7% goedkoper dus dan het origineel. En de smaak: tja, daar valt natuurlijk moeilijk over te twisten, maar dat de lor van DE veel slapper is - zelfs de sterkste smaak, Forza - is onbetwist. Het is alsof ik opeens een kopje Senseo uit mijn Nespresso apparaat krijg. Zelfde schuim, zelfde laffe smaak. Ik verdenk Douwe Egberts er inmiddels stiekem van dat ze het liefst iedereen weer aan de gewone filterkoffie willen hebben, en dat ze daarom alle andere methodes langzaam om zeep helpen.

Oh ja, nu krijg je bij de Lor van DE natuurlijk wél de befaamde Douwe Egberts punten. "Daarmee kun je sparen voor mooie cadeaus, of voor 'gratis' koffie". Wel even doorsparen hoor, want je moet eerst 41 pakken Lor kopen, voor je 1 pakje bij elkaar gespaard hebt.

En vanwaar deze tirade? Gewoon, ik ben een koffieliefhebber en een marketeer. Ik heb respect voor de Philips/DE Senseo-combi, maar ben nooit echt onder de indruk geweest van de kwaliteit van de koffie. En deze me-too benadering jegens Nespresso vind ik niet alleen genant, maar gezien de prijs en de positionering ook hoogst arrogant.





Reageren is uitgeschakeld omdat er geen cookies opgeslagen worden.

Cookies toestaan Meer informatie over cookies