Dipje [P-column]

Vorig artikel Volgend artikel
Dipje [P-column]

Mijn afwerklijst groeit steeds harder. En dat betekent niet dat ik steeds meer mooie vrouwen tegenkom, maar dat ik steeds meer games (net) niet uitgespeeld laat liggen, laat staan dat ik alles uit mijn entertainment pers dat er maar te halen valt. En dat heeft niets te maken met het feit dat ik minder tijd heb om alleen te spelen (is wel zo) en niets met het feit dat er zoveel meer keus is in gamesland (is wel zo.) Ik lijk vooral geen geduld meer te hebben voor de meeste 'grote' games, wat betekent dat ik wel steeds aan de gang ga met kleine iOS games en andere prut waar mijn interactie met de game maar 30 seconden hoeft te duren. Alles daarboven lijkt mentaal te zwaar, of zo. Zou dit een echte burnout zijn, of alleen maar eentje voor games?

Ik kom er niet helemaal uit, want mijn mood bedriegt me ook vaak zat, door me iets te laten spelen dat ik al door en door ken en waarbij ik niet echt hoef na te denken. Of dat nu een RPG is of een vechtspel, het gaat gemakkelijk en daarom is het niet echt een probleem. Maar de wil om grote nieuwe projecten aan te gaan ontbreekt me. Skyrim? Ga ik echt niet afmaken. Arkham City? Nog steeds niet aan begonnen. Alles dat een meer dan minimale inspanning van me verwacht is een probleem op dit moment en het ergste is dat ik niet weet of het aan mij ligt, of aan de games.

Het zal toch niet: ik ben toch niet stiekem een non-hardcore speler geworden?

Meer content

Patrick Smeets

Game-enthousiast, tech blogger en presentator. Was ooit rockster. Local celebrity in Limburg maar ziet graag veel van de wereld. Er zijn niet genoeg kattenGIFjes...

Reageren is uitgeschakeld omdat er geen cookies opgeslagen worden.

Cookies toestaan Meer informatie over cookies