J-Column: Draagbare spelcomputers

Vorig artikel Volgend artikel
J-Column: Draagbare spelcomputers

Handheld gaming is voor mij binnen het hele gamescala altijd het ondergeschoven kindje geweest. Een draagbare spelcomputer kwam alleen uit de kast als ik een lange reis moest maken. Lekker onderuit zitten in een vliegtuig, een beetje gamen, een beetje filmkijken. Voor je het wist was je op de eindbestemming. Thuis op de bank kwamen de DS en de PSP echter nooit voorbij. Waarom zou je een boterham zonder beleg eten als je ook kunt kiezen voor een goed belegde boterham. Yep, consoles prefereerden in huize van T.

Daar kwam iets verandering in met de komst van de 3DS. Vooral toen Mario eind vorig jaar eindelijk toesloeg met twee briljante games. Ik durf het bijna niet te zeggen, maar de plaats waar ik ontpopte als een springende Mario was op mijn privé kantoor. Je weet wel, het kleine huisje. Sinds eind vorige week ben ik de trotse bezitter van de PS Vita en wat denk je?

Gisteravond voor de eerste keer ’s avonds mijn PS3- en X360-speeltijd ingeruimd voor quality time met de Vita. De redenen hiervoor zijn talrijk. Het ene moment beoefen ik headshots en gun & run in het erg vermakelijke Unit 13, het andere moment probeer ik mijzelf te overtuigen niet stoned te zijn als de visuals van Touch My Katamari voorbij komen. In de tussentijd schakel ik het complete Capcom-universum uit met Marvel-superhelden, golf ik wat en ben ik nog steeds niet begonnen aan Uncharted, Modnation Racing en Shinobio 2. Tussenstand derde week februari: consoles: 0, draagbare spelcomputer: 1

Meer content

Jeroen van Trierum

Reageren is uitgeschakeld omdat er geen cookies opgeslagen worden.

Cookies toestaan Meer informatie over cookies